Submillimeter Array, Radio-interferometer bij Mauna Kea Observatoria, Verenigde Staten.

De Submillimeter Array is een verzameling van acht antennes van 6 meter diameter gepositioneerd op ongeveer 4000 meter hoogte die samen functioneren als één telescoopsysteem. Deze antennes kunnen over grote afstanden verspreid worden om fijne details van verre kosmische objecten vast te leggen.

Het SMA-project begon in 1983 onder Irwin Shapiro, toen directeur van het Smithsonian Astrophysical Observatory. Het ontwerp voorzag eerst in zes antennes; in 1996 sloot het Academia Sinica Institute of Astronomy and Astrophysics zich aan en financierde twee extra antennes en een grotere correlator. De antennes werden gebouwd bij Haystack Observatory in Massachusetts, naar Hawaï verscheept en in een hangar op de top weer gemonteerd. Op 22 november 2003 werd de array ingewijd.

De array wordt gezamenlijk beheerd door het Smithsonian Astrophysical Observatory en het Institute of Astronomy and Astrophysics van de Academia Sinica in Taiwan, dat in 1996 toetrad en twee extra antennes financierde. Die twee antennes heten SMART, Sub-Millimeter ARray of Taiwan. De naam verwijst naar golflengten net onder een millimeter, tussen infrarood en microgolven.

De SMA is een werkende onderzoeksfaciliteit en niet te bezoeken. De acht antennes staan op voetstukken die vier Reuleaux-driehoeken vormen; een speciaal gebouwde transporter verplaatst ze ongeveer elk kwartaal tussen de opstellingen subcompact, compact, extended en very extended. De locatie ligt op een lavaveld ongeveer 140 meter onder de top van Mauna Kea, net ten noordwesten van de zadel tussen de sintel kegels Pu'u Poli'ahu en Pu'u Hauoki.

De primaire spiegels van 6 meter van de antennes bestaan uit 72 bewerkte gegoten aluminium panelen, elk ongeveer 1 meter breed en nauwkeurig gemaakt tot op 6 micron. Aluminium werd verkozen boven het lichtere koolstofvezel, omdat zware sneeuwval en door de wind meegevoerd vulkanisch stof kwetsbare koolstofvezelpanelen konden beschadigen.