Galápagos National Park

Het Galápagos Nationaal Park beslaat bijna de hele archipel, met 13 hoofdeilanden en talrijke kleinere eilandjes verspreid over meer dan 7.800 vierkante kilometer. Het landschap varieert van zwarte lavavelden en zandstranden tot groene hooglanden, waar verschillende klimaatzones elkaar ontmoeten in een klein gebied.

Ecuador richtte het beschermde gebied op in 1959, precies een eeuw nadat Charles Darwin zijn werk over evolutie publiceerde. Twee decennia later erkende UNESCO het wetenschappelijk belang van deze eilanden met de status van werelderfgoed.

De naam komt van de reuzenschildpadden die Spaanse zeelieden aan de zadels van hun paarden deden denken. Bezoekers kunnen deze oude dieren vandaag nog steeds langzaam door het vulkanische landschap zien bewegen, een levende verbinding met de ontdekking van de archipel.

Bezoekers hebben een transitkaart nodig en moeten bij aankomst een toegangstarief betalen. Directe vluchten vanaf het Ecuadoraanse vasteland bereiken de eilanden Baltra en San Cristóbal, vanwaar bootverbindingen naar de andere eilanden lopen.

Zeeleguanen leven alleen op deze eilanden en duiken de oceaan in om zich te voeden met algen. Dit vermogen maakt hen de enige hagedissen ter wereld die hun voedsel in de zee zoeken.