Laguna San Rafael National Park, Nationaal park in de regio Aisén, Chili

Het Nationaal Park Laguna San Rafael beslaat 17.420 km² in de regio Aysén en omvat ongeveer 400.000 ha van het Noord-Patagonische ijsveld. In het midden liggen de Laguna San Rafael, gevoed door de San Rafael-gletsjer, en een fjord van meer dan 16 km lang. De Monte San Valentín reikt in het park tot ongeveer 4.058 m.

Niet-inheemse verkenners bereikten het gebied in 1675, toen de San Rafael-gletsjer nog op het land eindigde. Tussen 1741 en 1766 schoof hij waarschijnlijk weer tot in de lagune en sindsdien is het een getijdegletsjer. Het park werd opgericht in 1959 en in 1979 door UNESCO tot biosfeerreservaat verklaard.

De naam van het park komt van de San Rafael-lagune, gevormd door het terugtrekken van de San Rafael-gletsjer. De Témpanos-rivier, hoewel een rivier genoemd, verbindt de lagune met de Golf van Elefantes. Namen zoals Puerto Río Tranquilo en Bahía Exploradores op de toegangsroutes weerspiegelen de lokale geografie.

Toegang is over zee vanuit Puerto Chacabuco, een overtocht van 16 uur, of vanuit Puerto Montt met toeristenvaartuigen; over land verbindt een in 2001 aangelegde grindweg Puerto Río Tranquilo met Bahía Exploradores, vanwaar boten de lagune in ongeveer 2,5 uur bereiken. Het park is toegankelijk van september tot april. De neerslag bedraagt ongeveer 5000 mm per jaar, dus waterdichte kleding is nodig.

De ondergrond van het park is beschermd als wetenschappelijk interessant gebied voor mijnbouwdoeleinden via decreet 133 van 29 augustus 1989; elke winning daar vereist schriftelijke toestemming van de president en de minister van Mijnbouw. Het park was ook de geplande locatie van de Baker 2-centrale van het in 2017 geannuleerde project HidroAysén.