San Rafael Glacier, Getijdengletsjer in het Noordelijk Patagonisch IJsveld, Chili

De San Rafael-gletsjer is een getijdengletsjer in het Noord-Patagonische IJsveld die uitmondt in een zoutwater meer vol drijvende ijsbergen. Het daalt geleidelijk over ongeveer 20 kilometer en vormt een massieve ijsformatie.

In 1871 bezocht Enrique Simpson de gletsjer met de korvet Chacabuco, in een tijd waarin katholieke missies, de zoektocht naar de mythische Stad der Caesars en geografische verkenningen expedities naar de fjorden brachten. Sindsdien is het front ongeveer 10 km teruggeweken. Eerder leidden sommigen uit de geschriften van John Byron, overlevende van de schipbreuk van de HMS Wager, af dat zijn groep via het Lago Presidente Ríos en niet via de Río Témpanos naar Chiloé trok, omdat hij de gletsjer niet noemt.

De gletsjer ligt in het nationaal park Laguna San Rafael, opgericht in 1959 in de regio Aysén. De naam verwijst naar de heilige Rafaël. Bezoekers bereiken het ijs per boot over de Laguna San Rafael, die door de gletsjer wordt gevoed; het smeltwater stroomt daarna weg via het Moraleda-kanaal.

Bereikbaarheid gebeurt het best met boottours vertrekkend van Puerto Chacabuco of Puerto Rio Tranquilo, met reistijden tussen 4 en 8 uur. Het beste seizoen om te bezoeken loopt van oktober tot april, wanneer water- en weersomstandigheden stabieler zijn.

Sinds Enrique Simpson het in 1871 aan boord van de korvet Chacabuco bezocht, is de gletsjerfront ongeveer 10 km teruggeweken. De kalffront is die van de getijdegletsjer die het dichtst bij de evenaar ligt, en het ijs daalt van een gemiddelde hoogte van ongeveer 1.442 m tot het meerniveau.