Catedral de Mármol, Natuurlijke marmerformatie aan het General Carrera meer, Chili.

De Catedral de Mármol is een groot marmeren eilandje aan de westoever van het General Carrera-meer, bij Puerto Río Tranquilo. Het lichtgrijze en witte gesteente rijst steil uit het water, met donkere strepen en bij de waterlijn uitgesleten grotten en bogen. De vlakke top draagt droge vegetatieplekken en een kleine boom.

Het marmer dateert uit het late Paleozoïcum, ongeveer 300 miljoen jaar geleden, en een deel van de steen zou zich bij de evenaar hebben gevormd voordat hij naar Patagonië schoof. De grotten zijn een karstverschijnsel van de laatste 15.000 jaar, uitgesleten door het Lago General Carrera na de laatste ijstijd. De naam Capilla de Mármol staat in een tekst van Clemente Onelli uit 1904 en raakte verspreid na het bezoek van geoloog Arnold Heim in 1939; in 1994 werd het gebied tot natuursanctuarium verklaard.

De naam "Capilla de Mármol" ontstond eind 19e of begin 20e eeuw tijdens de geografische verkenningen voor de grens tussen Chili en Argentinië; de Italiaans-Argentijnse ontdekkingsreiziger Clemente Onelli vermeldde hem in zijn boek Trepando los Andes, uitgegeven in 1904. Het grootste eilandje heet "Catedral de Mármol" om het van de kapellen te onderscheiden. Boten vertrekken uit Puerto Río Tranquilo en varen bij laag water de grotten binnen.

Bezoeken zijn het beste tussen september en maart wanneer waterstanden goed toegang tot de grotten mogelijk maken. Tours vertrekken vanuit Puerto Río Tranquilo en vereisen reizen per kleine boot.

De grottenwanden vertonen wervelende patronen in tinten grijs, blauw en wit die weerspiegelen in het gletsjerswater eronder. Deze kleurvariaties ontstaan door verschillende mineralensamenstelling in de marmerstructuur.