Byzantine church in Nahariya, Byzantijnse kerk en archeologische vindplaats in Nahariya, Israël.

De byzantijnse kerk in Nahariya is een archeologische plaats met een mozaïekvloer van ongeveer 500 vierkante meter met meer dan 100 medaillons die dagelijkse taferelen, dieren en christelijke symbolen in meerdere kleuren afbeelden. Het gerestaureerde mozaïekoppervlak en architecturale elementen blijven zichtbaar onder een beschermende constructie.

De kerk wordt in de 6e eeuw gedateerd, mede door een Griekse inscriptie die Ioannes Archiaepiscopus noemt, aartsbisschop van Tyrus in 555 n.Chr., wiens naam ook in een kerk in Suhmata voorkomt. Ze stond in Horvat Itayim, een nederzetting aan de geplaveide weg Antiochië–Akko, bewoond van de Perzische tot de Byzantijnse tijd. Een hevige brand maakte er een einde aan; daarna bleef de mozaïekvloer tot 1964 bedolven.

Twaalf marmeren panelen van de koorafscheiding, elk 0,6 m hoog en 1,2–1,5 m lang, dragen Griekse inscripties die priester Leontis en zijn familie als schenkers noemen; twee panelen tonen twee herten tegenover een centraal kruis. Op enkele kapitelen van tafelpoten staan de letters IAP, gelezen als de naam van Ioannes, aartsbisschop van Tyrus in 555, een identificatie gesteund door dezelfde naam in een kerk in Suhmata.

De plek ligt op een heuvel in de wijk Giv'at Katsnelson, ten oosten van Route 4 en ten noorden van Route 89, tussen de wijken Sharet en Katsnelson. De straten ernaartoe heten Bielefeld Street en Bielefeld Path, naar de Duitse partnerstad die de overkapping financierde. Jarenlang was de site gesloten; na de restauratie van 2021 ging ze weer open.

Het centrale rozet van de mozaïek meet 1,6 meter en bestaat uit geometrische steentjes die diepte suggereren. De vloer bewaart ook een strook van 87 acanthusmedaillons, 57 meter lang en 60 cm breed, met daarin 11 menselijke figuren.