Tel Kabri, Archeologische vindplaats in Opper Galilea, Israël.

Tel Kabri is een tell op het terrein van kibboets Kabri in het westen van de Boven-Galilea, minder dan 5 km van de zee. Het opgegraven paleis uit de Midden-Bronstijd beslaat ongeveer 6.000 vierkante meter, het grootste in Israël opgegraven Kanaänitische paleis tot 2014. Men ziet lage droogstenen muren die rechthoekige vertrekken vormen, fundamenten en stukken plaveisel, met enkele stenen rechtop geplaatst.

De nederzetting ontstond in de oudheid en ontwikkelde zich over meerdere beschavingen heen, met zijn hoogtepunt tussen 2000 en 1550 v.Chr. Tijdens deze periode was het een belangrijk centrum met verbindingen naar andere Middellandse Zeegebieden.

De naam van de site komt van de Semitische wortel k-b-r, 'groot of machtig', een verwijzing naar de vier bronnen in de tell: Ein Shefa, Ein Giah, Ein Tzuf en Ein ha-Shayara. De naam van de Kanaänitische stad is onbekend; in de IJzertijd heette de plek Rehov. De paleismuren droegen schilderingen in Minoïsche stijl, de enige die in Israël zijn gevonden.

Tel Kabri ligt op het terrein van kibboets Kabri, en de oude weg Nahariya–Ma'alot doorsnijdt de site. De tell beslaat meer dan 200 dunam, met de bron Ein Shefa erbinnen en Ein Giah ten noordoosten ervan. Het opgegraven paleis met zijn wijnkelder ligt in het noordelijke deel van de tell, waar de lage stenen muurtjes en bewaarde plaveien zichtbaar zijn.

Onder het paleis bevindt zich een oude wijnkelder met tientallen opslagvaten uit ongeveer 1700 v.Chr., een van de oudste wijnopslaginstallaties in de oude Nabije Oosten. Deze ontdekking toont aan dat wijn een belangrijk handelsgoed en teken van welvaart in deze oude maatschappij was.