Rosh HaNikra grottoes, Zeegrotten aan de Middellandse Zeekust in Noord-District, Israël.

Rosh HaNikra is een reeks zeegrotten die door golven zijn uitgesleten in een krijtklif van ongeveer 70 meter hoog aan de Middellandse Zeekust. De grotten strekken zich uit over ongeveer 200 meter en splitsen zich in twee met elkaar verbonden hoofdtakken. Het gesteente is licht krijt met vuursteenbanden, en de klif toont horizontale lagen boven donker, nat gesteente bij de waterlijn.

In de oudheid diende de locatie als een bekend oriëntatiepunt en grensgebied voor reizigers langs de kust. Tijdens de Tweede Wereldoorlog groeven militaire troepen tunnels door de rots om het regionale spoornetwerk aan te sluiten als onderdeel van hun operaties.

De naam komt van het Arabische Ras an-Naqurah, 'hoofd van de grot', terwijl de Hebreeuwse vorm naar de holen zelf verwijst. Het Boek van de Makkabeeën noemt de kaap de Ladder van Tyrus, de grens tussen Joods Galilea en Tyrus. Een legende vertelt van een bruid uit Akko wier gekreun in de Kreungrot te horen is.

Een kabelbaan met een helling van 60 graden, gemaakt door Doppelmayr Garaventa, brengt bezoekers van de klifrand naar de grotten; het dalstation ligt aan zee en storm kan de dienst onderbreken. De 400 meter lange tunnel uit 1968 dient nu als uitgang. De plek ligt dicht bij de Libanese grens, ongeveer 10 km ten noorden van Nahariya.

De noordelijke grot is de enige die volledig in hard gesteente is uitgesleten; de andere ontstonden in zachtere lagen. Vroeger kwamen alleen duikers vanaf open zee binnen; een in 1968 gegraven tunnel van 400 meter opende de toegang vanaf het land, en een kabelbaan met 60 graden helling daalt nu de klif af.