Manot Cave, Archeologische grot in West-Galilea, Israël

Manot Cave is een archeologische vindplaats in West-Galilea met onderling verbonden lagerkamers die zich van noord naar zuid uitstrekken. De grot vertoont verschillende breedtes en bevat gelaagde afzettingen die millennialang afgesloten bleven.

De Manot-grot bleef minstens 15.000 jaar afgesloten door steenlawines en actieve stalagmieten bij de westelijke ingang, tot een bulldozer in 2008 bij bouwwerkzaamheden het dak openbrak. Een team van de grottenonderzoeksafdeling van de Hebreeuwse Universiteit vond in de noordelijke kamer een schedeldak van een moderne mens, Manot 1; uranium-thoriumdatering van de kalksinterkorst gaf 54.700 jaar en de vondst werd in 2015 in Nature gepubliceerd. De systematische opgraving begon in 2010.

De grot is genoemd naar Moshav Manot, de gemeenschap in West-Galilea waar zij ligt. In de donkere binnenhal vonden opgravers een met vuursteen bewerkte rots die op een schildpadschild lijkt; de mineraalkorst in de groeven dateert van 37.000–35.000 jaar geleden, de Aurignacien-bewoning. Asdeeltjes in nabije afzettingen wijzen op vuren voor licht en warmte.

Een bezoek aan de grot vereist voorafgaande coördinatie met de Israëlische Autoriteit voor Oudheden, omdat het een actieve onderzoekslocatie blijft. De toegankelijkheid kan variëren afhankelijk van lopende opgravingswerk, dus vooruitplanning is nodig.

In de donkere binnenhal vonden opgravers een met vuursteen bewerkte rots die op een schildpadschild lijkt; de korst in de groeven dateert van 37.000 tot 35.000 jaar geleden, toen Aurignacien-groepen de hal gebruikten. Asdeeltjes in nabije afzettingen en akoestische tests wijzen op vuren en bijeenkomsten van een grote groep.