Hoh Xil Shan, Bergpiek in Zokya, China.

Hoh Xil Shan is een bergketen, de zuidelijke tak van het Kunlun-systeem, die oost-west loopt door de autonome regio Tibet en de provincie Qinghai. Hij bestaat uit afzonderlijke, onregelmatig gerangschikte massieven met afgeplatte toppen bedekt met steenslag; de hoogste massieven dragen gletsjers. Het hoogste punt is Gangzari op 6.305 m, en de Chumar, een bronrivier van de Yangtze, ontspringt hier.

De keten vormt het zuidelijke deel van het Kunlun-systeem op het noordelijke Tibetaanse plateau. In 2017 werd het gebied Hoh Xil opgenomen op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. De Grote Sovjet-Encyclopedie beschreef het al als een hooggelegen koude woestijn van losse, rommelig gelegen massieven met afgevlakte, met puin bedekte toppen.

De lokale Tibetaanse gemeenschappen beoefenen traditionele veeteelt en hebben hun leefwijze aangepast aan de harde omstandigheden van de berg. Je kunt vandaag nog steeds herders met hun dieren op de hoge plateaus zien werken.

Bezoekers hebben speciale vergunningen en hoogtegear nodig om dit gebied te bereiken, omdat het extreem hoog en ver van bewoonde gebieden verwijderd is. Goede acclimatisatie is essentieel en het is belangrijk om met ervaren gidsen te komen.

De hoogste massieven van de keten dragen gletsjers, terwijl de voet ervan zacht afdaalt naar vlakten op 4.500–5.000 m met talrijke meren, waardoor het geheel geen indruk van hooggebergte maakt. Het landschap wordt tot de hooggelegen koude woestijn gerekend.