Museo del tesoro di San Pietro, Religieus schatkamermuseum in de Sint-Pietersbasiliek, Vaticaanstad.

Het Museo del Tesoro di San Pietro is een religieus museum binnen de Basiliek dat heilige gewaden, kelken, reliekschrijnen en liturgische voorwerpen uit verschillende perioden toont. De tentoonstellingszalen bevatten voorwerpen die door de eeuwen heen voor de eredienst en ceremonies van de Basiliek zijn verzameld.

De schatkamer werd geplunderd in 846 en opnieuw bij de Plundering van Rome in 1527; het Verdrag van Tolentino van 1797 leidde tot nieuwe Napoleontische inbeslagnames. Wat overbleef werd opnieuw samengesteld en aangevuld met werken uit de oude en de nieuwe basiliek. De ingang loopt via de sacristiegang in het linker dwarsschip.

Op het feest van Sint-Petrus worden een tiara en een altaarfront uit de 18e eeuw gebruikt om het bronzen beeld van de heilige aan te kleden. Het museum bewaart ook de Crux vaticana, een 6e-eeuws kruis dat keizer Justinus II aan Rome schonk, en de grotere staurotheek, een Byzantijns reliekhouder uit de 10e–11e eeuw, in 1837 geschonken door een kanunnik van de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek in Maastricht.

De toegang tot het museum is van binnenuit de Basiliek via een gang aan de linkerkant. Plan één tot twee uur in om de tentoonstelling te bekijken, en het is logisch om eerst de hoofdbasis te verkennen.

De zogenoemde Dalmatiek van Karel de Grote is in werkelijkheid een Byzantijnse patriarchale sakkos uit de 12e eeuw, geborduurd met heilige taferelen; de benaming verbond het stuk lang met de keizer. In dezelfde zaal kwam de grotere staurotheek, een Byzantijns reliekschrijn uit de 10e–11e eeuw, in 1837 naar het museum als geschenk van een kanunnik van de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek in Maastricht.