Tomb of the Julii, Oude graftombe in Vaticaanse Necropolis, Vaticaanstad.

Het Graf van de Julii, ook Mausoleum „M“, is een overwelfde grafkamer in de Vaticaanse Necropolis onder de Sint-Pietersbasiliek. Het plafondmozaïek, gedateerd 266, toont een zonnegod met stralenkrans op een wagen tussen gele en gouden steentjes, omkaderd door groene wijnranken met bladeren en trossen. Links schetsen donkere steentjes een gedrapeerde figuur en daaronder een dier met ruiter.

Arbeiders ontdekten deze begrafeniskamer per toeval tijdens bouwwerkzaamheden dicht bij de basiliek in 1574. De ingang werd daarna verzegeld en hield het graf eeuwenlang verborgen voor het publiek.

Het gewelfmozaïek toont een zonnegod met aureool in een wagen, omkaderd door wijnranken; dit motief wordt gelezen in het licht van Johannes 15,1 en niet in zijn gebruikelijke dionysische zin. Andere mozaïeken beelden Jona en de walvis, de Goede Herder met een lam en vissers af, waardoor het graf als een vroegchristelijk gewelf wordt gezien.

Toegang is alleen mogelijk via geleide rondleidingen door de necropolis, georganiseerd door de uitgravingsbureau. De dagelijkse bezoekersaantallen zijn strikt beperkt, dus vooraf reserveren wordt sterk aanbevolen.

Het gewelfmozaïek dateert uit 266 n.Chr. en geldt daarmee als de vroegst bekende afbeelding van Christus in de gedaante van de zonnegod, een identificatie die Allen Brent verdedigt. Het graf werd gebouwd voor Julius Tarpeianus en zijn familie, zoals een nu verloren inscriptie boven de deur vermeldde.