Rumichaca Bridge, Internationale stenen brug aan de grens Colombia-Ecuador, Ipiales.

De Rumichaca-brug voert de Pan-Amerikaanse weg over de Río Carchi, in Colombia Guáitara genoemd, op 2.763 meter hoogte. De moderne betonnen brug, 80 meter lang en 34 meter boven de rivierbedding, werd in 1973 geopend; een parallelle brug met drie rijstroken, een voetgangers- en een fietspad volgde op 25 november 2013. De natuurlijke stenen brug, Incabrug genoemd, ligt 80 meter stroomopwaarts, met de oude douanehuizen erop.

De naam komt van quechua-woorden 'rumi' wat steen betekent en 'chaka' wat brug betekent, wat de inheemse erfenis van de regio weerspiegelt. Deze plaats markeerde de noordgrens van het Inkarijk en vertegenwoordigt een verbindingsroute tussen pre-Columbiaanse beschavingen.

De naam Rumichaca komt uit het Quechua: rumi (steen) en chaka (brug). De oude douanehuizen op de natuurlijke brug zijn in 2000 (Ecuador) en 2009 (Colombia) verbouwd tot Binationale Centra voor Cultuur en Toerisme; sinds 1992 is de grens 24 uur per dag open.

Grensbewakingsstations werken aan beide zijden van de doorgang, waar ambtenaren documenten controleren. Het is handig om identiteitspapieren gemakkelijk bereikbaar te houden en je voor te bereiden op mogelijke vertragingen tijdens drukke uren.

De natuurlijke stenen boog was de noordelijkste buitenpost van het Incarijk, afgenomen van de Pasto in het begin van de 16e eeuw; kroniekschrijver Pedro Cieza de León beschreef hem in 1543. De moderne betonnen brug uit 1973 ligt 80 meter stroomopwaarts en 34 meter boven de bedding van de Guáitara. In 2013 ging 57,9 procent van de Colombiaanse export naar Ecuador hier over.