Phoenixeilanden

De Phoenix-eilanden zijn een groep van acht koralatollen verspreid over meer dan 400.000 vierkante kilometer oceaan, die een van de grootste beschermde mariene gebieden ter wereld vormen. De meeste atollen liggen onbewoond in de turquoise wateren van de centrale Stille Oceaan, omgeven door riffen die zich net onder het oppervlak uitstrekken.

Amerikaanse walvisvaarders ontdekten deze eilandengroep in de loop van de 19e eeuw, wat leidde tot Britse annexatie in 1889. De eilanden werden later onderdeel van de Gilbert en Ellice-eilandenkolonie voordat ze bij de onafhankelijkheid in 1979 bij Kiribati kwamen.

Polynesische navigatiemethoden gebaseerd op sterren en oceaanstromingen leiden vandaag de dag nog steeds de reizen tussen de atollen. Het kleine aantal bewoners past traditionele vistechnieken toe en observeert zorgvuldig de migratiepatronen van het zeeleven in de omringende wateren.

Toegang vereist speciale vergunningen en reizen is alleen mogelijk met geautoriseerde schepen, aangezien er geen reguliere vliegverbindingen zijn. Iedereen die een reis plant, moet zich voorbereiden op meerdere weken op zee en zich bewust zijn van de extreem afgelegen locatie.

Kanton herbergt overblijfselen van militaire installaties uit de Tweede Wereldoorlog, waaronder bunkers en vliegtuigbanen uit het tijdperk van de Pacifische campagne. De verlaten constructies liggen verspreid over het atol en worden langzaam teruggewonnen door tropische vegetatie.