Bundala National Park, Biosfeerreservaat en nationaal park in de Zuidelijke Provincie, Sri Lanka

Het Bundala Nationaal Park is een beschermd gebied met kustvijvers, meren en zandstranden die zich ongeveer 20 kilometer langs de zuidkust uitstrekken. Het landschap bestaat uit vlakke watervlakten en moerasgebieden die door verschillende vogel- en zeesoorten worden gebruikt.

Het beschermde gebied begon als vogelreservaat in 1969 en werd later in 1991 erkend als Sri Lanka's eerste Ramsar-moerasgebied. De aanwijzing als nationaal park in 1993 weerspiegelde de groeiende erkenning van het ecologische belang van deze kuststreek.

De naam van het park komt van het nabijgelegen dorp Bundala; het Palu-bomenbos op de duinen ten oosten van het dorp is een bostype dat nergens anders in Sri Lanka voorkomt. De lagunes Koholankala en Mahalewaya zijn vrijwel volledig ingericht voor zoutwinning, een oud gebruik van deze wetlands. In 2005 startten de Department of Wildlife Conservation en de Field Ornithology Group of Sri Lanka hier het National Bird Ringing Programme.

Het park ligt 245 km ten zuidoosten van Colombo; het droge seizoen loopt van mei tot september en de jaarlijkse regenval bedraagt 900 tot 1.300 mm. Het terrein is vlak, van zeeniveau tot 10 meter, met een gemiddelde luchtvochtigheid van 80 %. De meeste vogels zijn er wanneer de trekvogels voor de noordelijke winter aankomen.

Volgens de Russische bron leggen alle vijf in Sri Lanka geregistreerde zeeschildpaddensoorten eieren op het strand naast het park. Het park herbergt ook twee krokodillensoorten, de zeekrokodil en de moeraskrokodil, en twee endemische reptielen: de pad Bufo atukoralei en de slang Xenochrophis asperrimus.