Madonna della Divina Provvidenza church, Moderne katholieke kerk in Quinto Romano, Milaan, Italië

Madonna della Divina Provvidenza is een moderne kerk in Quinto Romano met schone lijnen, geometrische vormen en grote ramen die het interieur volop natuurlijk licht geven. Het ontwerp is praktisch en eenvoudig, met duidelijke zichtlijnen naar het altaar.

De tussen 1957 en 1959 naar een ontwerp van Amos Edallo gebouwde kerk verving een eerdere parochiekerk uit 1887, die in 1924 tot proosdij werd verheven na de afscheiding van Trenno. Pastoor don Giuseppe Bollini organiseerde giften en leningen voor het nieuwe gebouw, aanvankelijk getiteld Madonna della Provvidenza ai Santi Nazaro e Celso. Kardinaal Giovanni Battista Montini zegende op 6 oktober 1957 de eerste steen en op 20 december 1959 de kerk, waar hij meteen de eerste mis opdroeg; in januari 1960 schonk hij de parochie een miskelk. Aartsbisschop Giovanni Colombo wijdde haar in op 25 mei 1966; in 1973 werd de titel gewijzigd in Madonna della Divina Provvidenza.

De naam veranderde in 1973, toen een decreet van kardinaal Giovanni Colombo de oorspronkelijke toewijding aan de heiligen Nazarius en Celsus verving door Madonna della Divina Provvidenza. Het altaar van de Madonna bewaart een kopie van Scipione Pulzone's schilderij Mater Divinae Providentiae, dat in San Carlo ai Catinari in Rome hangt. In januari 1960 schonk Montini, de latere Paulus VI, de parochie een miskelk ter herinnering aan zijn zegening.

De kerk staat in Quinto Romano aan de westrand van Milaan, aan het einde van de oude dorpskern en niet in het dichte stadscentrum. De gevel ligt aan een geplaveid kerkplein dat tussen 1976 en 1981 met een hek werd omheind, en het dak loopt naar voren door als luifel boven de ingang. Binnen komt men via deuren die in diezelfde campagne werden vervangen.

Het gebouw werd speciaal ontworpen om aan moderne liturgische behoeften van de jaren 1950 te voldoen, met innovatieve oplossingen voor religieuze ruimten in snel groeiende stadsgebieden. Veel details uit die architectonische periode zijn vandaag nog steeds zichtbaar en vertellen deel van Milanaus naoorlogse geschiedenis.