Baggio Old Church, Architecturaal ensemble en kerk in de wijk Baggio, Milaan, Italië.

De Chiesa Vecchia di Sant'Apollinare, in het Lombardisch Gesa Veggia, is de oudste kerk van Baggio, een wijk van Milaan. Ze werd eind 19e eeuw herbouwd, maar behoudt haar originele klokkentoren uit de 10e eeuw, dateerbaar op basis van bouwstijl en materialen. Ze staat aan de via Ceriani naast het Palazziètt, bij de piazzetta del Moronasc en de Cascina Monastero.

De kerk werd tussen de 10e en 11e eeuw gebouwd door de familie da Baggio en stond onder haar patronaat; de klokkentoren is op grond van stijl en materialen in de 10e eeuw te dateren. Ze wordt voor het eerst vermeld in 1161, in een akte van de proost van Cesano over een grondaankoop. In 1398 noemde de Notitia cleri haar onder de rijkste kerken van de pieve van Cesano Boscone. Op 26 april 1628 stond Anselmo IV Baggio de oprichting van een parochie op zijn bezit toe, en op 8 september kwamen 55 huisvaders samen op het kerkhof van de kerk.

De kerk is gewijd aan Sint-Apollinaris, maar de bewoners noemen haar Gesa Veggia in het Lombardisch. In 1604 noteerde kardinaal Federico Borromeo een houten tabernakel en een preekstoel die vaak door jezuïeten werd gebruikt. De Confraternita del Santissimo Sacramento, het eerste genootschap van Baggio, hield een kaars brandend bij het tabernakel.

De oude kerk staat in het centrum van Baggio aan de via Ceriani, naast het Palazziètt en bij de piazzetta del Moronasc en de Cascina Monastero. De klokkentoren is het enige deel dat de herbouw eind negentiende eeuw overleefde en wijst zo de middeleeuwse kern aan. Het gebouw is nog steeds een gewijde kerk, dus een bezoek dient het liturgische gebruik te respecteren.

Het Milanese gezegde "andà a Bagg a sonà l'òrghen" (naar Baggio gaan om orgel te spelen) spotte met een kerk die lang geen orgel had, alleen een muurschildering ervan. Bij de herbouw eind negentiende eeuw werd een orgel geplaatst, waardoor de oorspronkelijke aanleiding van de grap nu moeilijk te controleren is.