Habitation Gradis, Historisch suikerplantage-landgoed in Basse-Pointe, Martinique.

Habitation Gradis is een lang twee verdiepingen tellend gebouw met een lichte gevel en een rood schilddak. Onder de dakrand loopt een witte fries met een herhalend motief, en op de bovenverdieping staan zes openingen met blauwe lamellenluiken open. De begane grond heeft een overdekte galerij op slanke witte zuilen, met donkere deuropeningen en blauwe luiken erachter, en een haag van groene struiken langs het gazon.

Mathieu de Prunes du Rivier, voormalig raadsheer bij het Parlement van Bordeaux, bezat de suikerplantage en haar slaven voordat hij die in 1776 voor 611.000 livres verkocht aan het handelshuis Gradis, toen geleid door de broers David en Moïse Gradis. Moïse Gradis woonde van 1800 tot 1803 op het landgoed om inbeslagname door de Britten te voorkomen; zij beheersten Martinique van 1794 tot 1802. De slavenarbeid duurde tot de definitieve afschaffing van de slavernij in 1848.

De naam Gradis komt van het handelshuis uit Bordeaux dat de plantage in 1776 kocht van Mathieu de Prunes du Rivier. Victor Schoelcher telde er tijdens zijn doorreis in 1840-41 22 gehuwde slavenhuishoudens en 85 kinderen onder de 14 jaar op 220 slaven; de eigenaars betaalden de huwelijken en een bruidsschat van 120 frank. Het vroegere herenhuis huisvest het Centre culturel du Grand Nord, waar theater, dans en muziek worden onderwezen.

Het voormalige herenhuis huisvest nu het Centre culturel du Grand Nord, waar kunst, theater, dans en muziek worden onderwezen. Het gebouw staat in Basse-Pointe aan de Atlantische kust van Martinique; de galerij op de begane grond met zijn slanke witte zuilen is het meest herkenbare deel van de gevel.

Het landgoed bevindt zich nabij de geboorteplaats van de vermaarde dichter Aimé Césaire, en zijn voormalige suikerfabriek gebruikte een kabelsysteem om suiker rechtstreeks van de kust naar geankerde schepen te transporteren.