Fort de Bouc, Een fort in Martigues, in het departement Bouches-du-Rhône.

Fort de Bouc is een stenen vesting op het eilandje Bouc bij de ingang van het Canal de Caronte. De vierkante toren dateert uit de 13e eeuw, niet uit de 15e, en werd later omsloten door een bastionmuur. Een brug met vijf bogen verbindt twee dikke muren; de rechter muur draagt twee kleine koepelwachttorentjes en drie vlaggenmasten, en de steen vertoont schotsporen.

Een vierkante toren werd in de 13e eeuw gebouwd om de ingang van het Canal de Caronte te bewaken. In 1536 weerstond hij een aanval van de vloot van Andrea Doria. Van 1605 tot 1610 bouwden de ingenieurs Raymond en Jean de Bonnefons een bastionmuur rond de toren. Het fort werd in 1889 buiten dienst gesteld; alleen de vuurtorenwachter bleef.

Het fort staat ook bekend als Fort Vauban, naar de 17e-eeuwse militaire ingenieur wiens plannen de huidige vorm bepaalden. In de 20e eeuw diende de locatie tijdens de Eerste Wereldoorlog als opleidingscentrum voor de artillerie; van 1942 tot 1943 gebruikten Duitse troepen het als kustartilleriepositie en lieten er grote hoeveelheden munitie achter.

Het fort staat op het eilandje Bouc tegenover de haven van Bouc, bij de ingang van het Canal de Caronte; vandaag markeert het de ingang van de industriële haven Martigues-Lavéra. De gemeente Martigues kocht het in 1993, ruimde het mijnvrij en restaureerde het. De steen vertoont inslagen en de grond is ongelijk, dus stevig schoeisel is nodig.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het fort bezet door de Duitsers en beschadigden de Geallieerden later delen ervan om verdere militair gebruik te voorkomen, waardoor zichtbare littekens van dit conflict zichtbaar blijven. De familie Bonnefons, een lijn van Franse ingenieurs, leidde de grote versterkingswerken in het begin van de 17e eeuw en vormde veel van het huidige uiterlijk van het fort.