Maison du chemin de Paradis, Historische bastide in Martigues, Frankrijk.

Het Maison du chemin de Paradis is een drielaagse structuur gebouwd met stenen uit een voormalige kerk, omgeven door cipressen en gelegen boven een oud molengebouw. Het gebouw vertoont typische bastide-kenmerken met een compacte vorm en lokaal afkomstig materiaal.

De in de 16de eeuw gebouwde bastide zou zijn opgetrokken uit stenen van de voormalige kerk van het Eiland. Ze kwam in 1881 via erfenis in handen van Marie-Pélagie Garnier, de moeder van Charles Maurras. De gevels en daken zijn sinds 2 september 1975 ingeschreven als monument historique.

Maurras liet de bibliotheek van zijn Parijse appartement hierheen halen om van het huis „het hart van een schrijvershuis” te maken, met een centrum voor vrije literaire en historische studies voor begaafde jongeren. De twaalfduizend banden bevatten boeken met opdracht van André Gide, Malraux, Anatole France, Paul Valéry en Joseph Kessel. Hij wilde er een „volksbibliotheek” van maken.

Het eigendom kan van buiten worden bekeken, waarbij de cipressen en de locatie bij de molen duidelijke oriëntatiepunten bieden. Voor gedetailleerde historische informatie moeten bezoekers zich wenden tot lokale erfgoedorganisaties of regionale archieven.

De Muur van de Fasti werd in 1944 gebouwd op aanwijzing van Maurras, die het werk nooit voltooid zag omdat hij aan het einde van de Tweede Wereldoorlog gevangen werd gezet. De inscripties in kapitalen vatten de geschiedenis van Martigues samen, van de priesteres Aristarchè tot de baljuw de Suffren. Ervoor staat een buste van Maurras van Henry Bernard, op een kantelenstuk of fonteinmasker uit Saint-Blaise.