Port of Oldenburg, Binnenhaven aan de rivier Hunte in Oldenburg, Duitsland

De haven van Oldenburg is een binnenhavenaan de Hunte die schepen verbindt met kusthavens en heel Europa. Het terrein omvat meerdere laadkaden, opslagloodsen en aanlegplaatsen voor verschillende soorten schepen.

Oldenburg kreeg in 1345 stadsrechten volgens Bremer recht en daarmee toegang tot de zeehandel; veertiende-eeuwse oorkonden getuigen van het overslaan en "stauen" van goederen in de rivierhaven, waarnaar de straatnaam Stau verwijst. Onder graaf Anton Günther bloeide de haven in de 17e eeuw, met de Stautor als een van de vijf stadspoorten bij de haven. Tot de 19e eeuw was het de belangrijkste binnenhaven van het Oldenburger Land, met invoer van vis uit Noorwegen, Denemarken en IJsland, wijn uit Frankrijk en hout uit Noorwegen.

De straatnaam Stau bij het oude havenbekken herinnert aan het sinds de 14e eeuw gedocumenteerde „stauen”: het tegenhouden en overslaan van goederen aan de rivierkade. Het Rondell aan de oostzijde, in 1948/49 naar plannen van architect Karl-Joseph Pfeiffer gebouwd als „Stautorcafé”, huisvestte later een discotheek en een ijssalon en groeide tot een bekend uitje in de stad.

De haven ligt dicht bij de snelwegen A28 en A29 en heeft directe treinverbindingen met andere steden. Bezoekers kunnen het gebied gemakkelijk bereiken met de auto of trein en dan langs het water lopen.

De spoorbrug over de Hunte bij Oldenburg, eind jaren 1860 gebouwd als draaibrug, mocht het scheepvaartverkeer niet hinderen. Sinds een scheepsaanvaring in februari 2024 de spoorbrug bij Elsfleth verwoestte en de tijdelijke brug niet beweegbaar is, zal de haven van Oldenburg naar verwachting meerdere jaren afgesloten zijn van de zeevaart.