Elisabeth-Anna-Palais, Barok paleis in Oldenburg, Duitsland

Het Elisabeth-Anna-Palais is een drie verdiepingen tellend rood bakstenen gebouw op een stenen sokkel, in 1894–1896 gebouwd naar plannen van Ludwig Freese, ten noordoosten van de Schlossgarten bij het Oldenburger Schloss. De vormen volgen de Wezerrenaissance, met middenrisalieten aan noord- en zuidzijde en twee geveltoprisalieten aan de westzijde. Op de zuidoosthoek staat een ronde toren met uiendak, die verwijst naar de zuidtoren van het Schloss.

Het paleis werd tussen 1894 en 1896 gebouwd onder bevel van Groothertog Frederik Augustus, die het naar zijn overleden eerste echtgenote Elisabeth Anna van Pruisen noemde. Na de revolutie van 1918 stopte het gebouw met dienst als hertogelijke residentie en werd omgezet naar openbaar gebruik.

De uivormige koepel van de toren correspondeert met de zuidtoren van het Oldenburgse kasteel en benadrukt de plaats van het paleis in het hertogelijke residentiecomplex. Na 1918 deed het gebouw dienst als woonhuis en in de keuken werden in een zogeheten Geusenküche armen gevoed; de nazi's zetten die keuken voort en gebruikten de representatieve vertrekken voor huwelijken van partijleden. Sinds 1954 zetelt het Sozialgericht Oldenburg er, en het gebouw biedt ook ruimte aan tijdelijke kunstopstellingen.

Het Sozialgericht Oldenburg gebruikt het gebouw sinds de oprichting in 1954, en het Oberlandesgericht neemt er nu een deel van in gebruik. In de jaren 1980 kwamen er een drempelvrije toegang en een lift, en werd de ingang in stijl van het gebouw herbouwd. Het betonnen entreeblok uit 1963 aan de Schlosswall verving de gesloopte keukenvleugel.

De plannen van Ludwig Freese uit 1894 voorzagen in een brug over de Schlossplatz tussen paleis en slot, met een schilderijengalerij; het plan werd verworpen en het gebouw opschoof naar het zuidwesten in de Schlossgarten. De keukenvleugel werd in 1962-63 gesloopt voor de Schlosswall-ring, en de wintertuin aan de tuinzijde maakte plaats voor parkeerplaatsen.