Cäcilienbrücke

De Cäcilienbrücke is een verticale hefbrug die de rivier Hunte en het kanaal Küsten overspant, gekenmerkt door vier karakteristieke torens van rode bakstenen. Een mechanisch systeem tilde het stalen dek omhoog via staalkabels om schepen door te laten.

Gebouwd in 1927 verving de brug een oudere stenen boogstructuur uit 1832 die het groeiende scheepvaertverkeer niet meer kon verwerken. Het nieuwe ontwerp weerspiegelde geavanceerde engineeringstechnieken uit die periode.

De brug verbindt het centrum van Oldenburg met de wijk Osternburg en bepaalt het dagelijks ritme van mensen die tussen beide oevers pendelen. Het rode baksteenontwerp maakt het een gemakkelijk herkenbaar oriëntatiepunt in de stad.

De brug is niet langer open voor autoverkeer maar blijft toegankelijk voor voetgangers en fietsers die het structure uit dichtbij kunnen bekijken. Het beste uitzicht op de torens en het mechanische systeem krijg je van de omliggende straten.

Tijdens de werkjaren behoorde deze brug tot de grootste verticale hefstructuren van Europa en toonde Duitse ingenieursinnovatie van de 20e eeuw. De rode bakstenen torens waren opzettelijk in expressionistische stijl ontworpen, waarbij de brug als architectonische statement werd gepresenteerd in plaats van slechts als functionele oversteekplaats.