Dreifaltigkeitskirche, Lutherse kerk in het district Osternburg, Oldenburg, Duitsland.

De Dreifaltigkeitskirche is een eenbeukige bakstenen kerk, gebouwd van 1614 tot 1616 en geschonken door graaf Anton Günther. Boven de zuidingang hangt een zandstenen plaat met het wapen van de stichter. In 1734 werd de kerk naar het westen uitgebreid met een vensteras en de toren, waarvan het koperen dak uit 1927 dateert. Binnen zijn een beschilderd barok balkenplafond uit 1634 en een gesneden en beschilderde galerij uit 1636 bewaard, plus een zandstenen preekstoel met het wapen van het gravelijke paar.

De kerk werd tussen 1614 en 1616 gebouwd en door graaf Anton Günther geschonken. In 1734 werd zij naar het westen uitgebreid met een vensteras en de toren; in het metselwerk van de toren onder het klankvenster is een vierregelige steenplaat aangebracht met de tekst „Gott sey uns gnädig und segne uns. Ps. 67. Anno 1734”. In 1927 kreeg de toren een nieuw koperen dak.

De naam verwijst naar de Drie-eenheid; de grotere klok draagt een Latijnse inscriptie en heet Trinitatisglocke. Onder de preekstoel staan namen en dienstjaren van de predikanten van 1616 tot 1978. Het kerkhof rond de kerk, het Alte Osternburger Friedhof, huisvestte aanvankelijk de pastorie en de school.

De kerk staat midden op het Alte Osternburger Friedhof, de oude begraafplaats die haar omringt; een grafkelder aan de zuidzijde dateert van 1710 en in de noordwesthoek is een soldatenbegraafplaats afgescheiden. De orgeltribune is via een buitentrap bereikbaar. De twee klokken hangen in de klokkenkamer van de in 1734 naar het westen uitgebreide toren.

De grotere klok, in augustus 1650 gegoten door de Lotharingse klokkengieters Claudius Voillo en Gottfried Baulard, heet naar haar Latijnse opschrift Trinitatisglocke; ze meet 95 cm in doorsnee en weegt ongeveer 520 kg. De kleinere van 82 cm en 330 kg hing sinds 1474 in Kieslingswalde in Silezië, bleef in de Tweede Wereldoorlog van omsmelten gespaard en kwam in 1951 naar Osternburg.