Grüner Mühle, Watermolen in Marburg, Duitsland

Grüner Mühle is een voormalige oliemolen en papiermolen aan de Lahn, onder de Weidenhäuser Brücke aan de rand van de Marburgse Südviertel. Het onderslagrad is er nog maar draait niet meer; in een van de gebouwen zitten nu een restaurant en enkele appartementen. De aangrenzende Grüner Wehr van 73 m stuwt het water op en voedt het molenkanaal dat zuidwaarts parallel aan de rivier loopt.

De molen wordt voor het eerst vermeld in 1248. In 1320 deed bisschop Lodewijk van Münster afstand van zijn aanspraak en landgraaf Otto I gaf de molen aan de Duitse Orde, die hem in 1496 tegen gunsten terugruilde met de landgraaf. In 1456 verrees een nieuwe oliemolen, in 1570 kwam er een papiermolen bij; vanaf 1583 of 1584 pompte een waterkunst Lahnwater naar een reservoir bij het Landgrafenschloss.

De naam Grüner Mühle verbindt de molen met de straat "Am Grün" en de Grüner Tor aan het zuidelijke uiteinde van Marburgs historische waterfront, waar kleine huizen direct aan de oever van de Lahn staan. De plek ligt bij de stuw onder de Weidenhäuser Brücke; het molenkanaal dat hier aftakt heette in 1722 "Kupfer-Mühl-Wasser".

De locatie ligt langs de rivier en is te voet bereikbaar vanuit het stadscentrum, hoewel parkeerplaatsen in de buurt beperkt zijn. Bezoekers moeten erop letten dat paden rond het gebouw soms oneven zijn en stevig schoeisel wordt aanbevolen.

De 73 meter lange Grüner Wehr stroomafwaarts van de molen is een schuine stuw van blokstenen waarvan de monumentenraad de oorsprong rond 1553 in de renaissance plaatst. Hij staat op grind met een fundering op houten palen en stuwt nog altijd het molenkanaal op, vroeger "Kupfer-Mühl-Wasser" genoemd. Plannen voor een vistrap en modernisering voor recreatie zijn omstreden vanwege de kap van bomen op de Trojedamm.