Franziskanerkloster Marburg

Het Franciscanerkloster Marburg is een kloosterkomplex aan de zuidwestelijke rand van de oude stad met meerdere gebouwen rond binnenplaatsen. De structuren vertonen middeleeuwse religieuze architectuur met stenen muren, gewelfde ramen en ruimten voor eredienst en gemeenschappelijk monastiek leven.

Het klooster werd voor het eerst in 1235 gedocumenteerd als een franciscaanse gemeenschap en opereerde bijna 300 jaar in de regio. Het werd opgeheven in 1528 toen de Landgraaf de bezittingen confisceerde tijdens de Protestantse Reformatie in Hessen.

Het klooster toont de aanwezigheid van de franciscaanse orde door zijn architectuur en ruimtelijke indeling. De gebouwen geven inzicht in hoe het gemeenschappelijke leven en de dagelijkse praktijken van de monniken waren georganiseerd.

Het complex dient nu academische functies aan de Universiteit van Marburg, dus de toegang tot binnenruimten is beperkt. Een wandeling langs de buitenkant en over de binnenplaatsen geeft een goed inzicht in de indeling en architectuur van het middeleeuwse klooster.

Na de opheffing werden de goederen van het klooster hergebruikt om de oprichting van Marburgs protestantse universiteit te financieren, waardoor de gebouwen zelf onderdeel werden van een academische instelling. Deze conversie van religieus bezit naar educatief gebruik was een direct gevolg van de Reformatie.