University Church of Marburg, Universiteitskerk in Marburg, Duitsland

De Universiteitskerk van Marburg is een tweebeukige hallenkerk uit 1291, met een schip en noorderzijbeuk van gelijke hoogte en een verhoogd veelhoekig koor van drie traveeën en een 5/8-sluiting. Ze grenst direct aan het voormalige dominicanenklooster, later de Oude Universiteit, en staat dus niet vrij. Aan de zuidzijde zijn de steunberen naar binnen verplaatst; op het in 1420 voltooide dak staat een dakruiter.

Het gebouw werd in 1291 gesticht door Hendrik I van Hessen en diende oorspronkelijk de Dominicaanse Orde. Het werd een protestantse kerk na de Reformatie in 1527 en blijft sindsdien verbonden met de universiteit.

De kerk wordt nog steeds gebruikt door de Philipps-Universiteit, die het dominicanenklooster in de 16e eeuw overnam. De bijnaam 'kerk op de rots' komt van de Lahnfels, de enige natuurlijke rots van de stad. Het interieur van 1927 van Karl Bernhard Ritter, gemaakt voor het 400-jarig jubileum van de universiteit, is een zeldzaam bewaard expressionistisch ensemble.

Twee ingangen bieden toegang: de westelijke poort leidt direct naar het hoofdschip terwijl de noordelijke poort toegang geeft tot het zijschip. Houd er rekening mee dat het gebouw actief wordt gebruikt voor universiteitsgebeurtenissen, dus bezoektijden kunnen variëren.

Het gebouw heeft een asymmetrisch plan omdat een geplande zuidelijke zijbeuk vanwege ruimtebeperkingen nooit werd gebouwd. Daarom werden ondersteuningscontraforten aan de binnenkant van de structuur aangebracht, wat een ongebruikelijk architectonisch kenmerk creëert.