Gaochang, Archeologische vindplaats in de Regio Turpan, China.

Gaochang is een oude oasestad aan de noordrand van de Taklamakan-woestijn in het huidige Sanbu Township, Xinjiang, China. De ruïnes omvatten een buitenstad, een binnenstad en een paleisstad, met een oppervlakte van ongeveer 2 miljoen vierkante meter en een omtrek van 5 kilometer. De muren zijn gebouwd van zandbruine modderstenen, met een hoge rechthoekige blok met verticale groeven en boogvormige nissen, en driehoekige steunberen die tegen de lagere muren leunen.

De stad werd in de eerste eeuw voor Christus opgericht als een militaire uitpost en groeide uit tot een belangrijk handelscentrum. Over de eeuwen werd het geleidelijk verlaten nadat handelsroutes verschoven en regionale controle veranderde.

De naam Gaochang komt uit het Chinees en betekent ‘hoog en bloeiend’. Mannen droegen hu-kleding, vrouwen rokken en knoetkapsels als Chinese vrouwen. De staat gebruikte Chinese tekens naast een lokaal schrift; men bestudeerde de Mao Shi, de Gesprekken en de Klassieker van de Kinderlijke Piëteit. In 629 ontving koning Qu Wentai de pelgrim Xuanzang, en de stad telde toen meer dan vijftig kloosters.

De site ligt in een droog klimaat en kan het best worden bezocht in de koelere maanden wanneer u langere tijd buiten kunt doorbrengen. Comfortabele schoenen en zonnebescherming zijn belangrijk, want er is weinig schaduw in de ruïnes.

De twee witte borden aan de voet van de muren, met de opschriften E011 311 en E012 311, zijn moderne opgravingsmarkeringen van archeologen. Ze duiden de uitgegraven delen van de leemstenen ruïnes aan, die in 2014 als onderdeel van de Zijderoutes op de UNESCO-Werelderfgoedlijst werden geplaatst.