Bezeklik Thousand Buddha Caves, Boeddhistische grottencomplex in Turpan, China

De Duizend-Boeddha-grotten van Bezeklik bestaan uit 77 in de kliffen van de bovenste Mutou-vallei in de Vlammende Bergen uitgehouwen grotten. De meeste hebben rechthoekige ruimtes met een in vier delen verdeeld rondbooggewelf, elk beschilderd met een Boeddha, zodat het plafond met honderden Boeddha's bedekt lijkt. Grote „Praṇidhi-taferelen" tonen Sakyamuni omringd door Turken, Indiërs en Europeanen.

De grotten werden tussen de 5e en 14e eeuw uitgehouwen en beschilderd; de meeste bewaarde dateren uit het West-Oeigoerse koninkrijk van de 10e tot 13e eeuw. Boeddhistische Oeigoeren van het koninkrijk Qocho en Turfan maakten de muurschilderingen, waarin Sogdische schenkers voorkomen in de praṇidhi-taferelen. Khizr Khoja (r. 1389-1399) bekeerde de streek door verovering tot de islam, waarna de grotten werden beschadigd en de beelden vernield.

De naam Bezeklik komt van het Oeigoerse woord voor 'versierd'. De muurschilderingen tonen Sogdische schenkers in zijden gewaden, zoals in scène 6 van tempel 9, en volgen vooral Chinese en Iraanse stijlen, met name de Sassanidische landschapsschildering. Albert von Le Coq merkte in scène 14 van tempel 9 een figuur met groene ogen op, in een groene met bont afgezette mantel en een hoofddeksel dat aan dat van Sassanidische prinsen doet denken.

De grotten liggen buiten het stadscentrum en zijn het best bereikbaar met georganiseerd vervoer. Draag goede wandelschoenen, want de paden hebben trappen en oneffen terrein.

Albert von Le Coq, de eerste die de muurschilderingen bestudeerde en in 1913 publiceerde, stuurde de best bewaarde stukken naar Berlijn, waar grote Praṇidhi-scènes aan museummuren werden bevestigd. In de Tweede Wereldoorlog konden ze niet worden weggehaald en werden ze verwoest bij het geallieerde bombardement op Berlijn. Andere stukken bereikten de Hermitage, het British Museum, het Nationaal Museum van Tokio en de nationale musea van Korea en India.