Sierra del Rosario, Beschermd gebied in de provincie Pinar del Río, Cuba

De Sierra del Rosario is een middelgebergte dat het oostelijke deel van de Cordillera de Guaniguanico vormt, vooral in de provincie Artemisa ligt en zich westwaarts in Pinar del Río voortzet. Het hoogste punt, de Pan de Guajaibón (692 m), is de hoogste top van westelijk Cuba. De ondergrond bestaat uit harde kalkstenen van de formaties Artemisa en Polier, met serpentinietontsluitingen in het westen en karstvormen; het gebergte is bedekt met tropisch altijdgroen bos, dennenbestanden en halfloofverliezend bos.

Het reservaat kreeg in 1984 de officiële status van biosfeer en werd de eerste aanwijzing van dit type in Cuba. Dit mijlpaal markeerde een keerpunt in hoe het land milieubescherming benaderde.

Lokale gemeenschappen beoefenen duurzame landbouw die conserveringsinspanningen in de regio ondersteunt. Deze traditionele methoden helpen het evenwicht tussen landbouw en bossbescherming te behouden.

Het reservaat ligt tussen de gemeenten La Palma, Bahía Honda, Candelaria en San Cristóbal, met de belangrijkste toegang via de gemeenschap Las Terrazas. Paden doorkruisen altijdgroen en halfbladverliezend bos, en de rivier de San Juan houdt natuurlijke poelen met water, ook in het droge seizoen. De regen valt vooral tussen mei en oktober en de temperaturen dalen tussen november en februari.

Het reservaat bevat meer dan 800 plantensoorten, waarvan meer dan een derde nergens anders op aarde voorkomen. Deze zeldzame planten hebben zich specifiek aangepast aan het bergklimaat en de unieke omstandigheden van deze locatie.