Acueducto de Albear, Koloniaal watervoorzieningssysteem in Havana, Cuba

Het aquaduct van Albear is een zwaartekrachtgevoed watersysteem dat water van de Vento-bronnen, 12 km ten zuiden van Havana, via een overdekt kanaal met ovale doorsnede van 2,40 m diep en maximaal 1,98 m breed leidt. Bij een verval van 1:5000 levert het 1,67 m³/s (144.000 m³/dag); het systeem omvat een tunnel onder de Almendares-rivier, reservoirs en een distributienet.

Het project werd in 1858 bij koninklijk decreet goedgekeurd, maar de bouw begon pas in 1861 onder Francisco de Albear, vertraagd door geldgebrek en de Tienjarige Oorlog. In 1878, na de vrede van Zanjón, werden het Vento-kanaal en de filters van het Fernando VII-aquaduct verbonden. Albear stierf in 1887 aan malaria zonder de voltooiing te zien; Joaquín Ruiz en E. Sherman Gould zetten het werk voort, en op 22 januari 1893 werd het systeem geopend, 32 jaar na de start.

Het aquaduct draagt de naam van zijn schepper Francisco de Albear, een ingenieur die een blijvende indruk achterliet op Cubaanse infrastructuur. Bezoekers kunnen vandaag nog steeds verschillende delen van dit historische systeem zien en begrijpen hoe het de dagelijkse leefomstandigheden van Havana veranderde.

Het systeem is op verschillende plaatsen in Havana zichtbaar, vooral waar reservoirs en open kanalen gemakkelijk te herkennen zijn. Het beste is om overdag te bezoeken zodat u de structuur duidelijk kunt zien en hoe verschillende secties samenkomen.

De ovale doorsnede van het kanaal is 2,40 m diep en maximaal 1,98 m breed; bij een verval van 1:5000 voert het 1,67 m³/s, ongeveer 144.000 m³ per dag, en bij hoog water tot 302.800 m³. Albears ontwerp ging uit van 500 liter per inwoner per dag, de norm van die tijd.