Calabazar, Volksraad in Boyeros, Havana, Cuba

Calabazar is een populaire wijk in Boyeros die zich uitstrekt langs de linkeroevers van de Almendares-rivier op ongeveer 80 meter hoogte. Het gebied kenmerkt zich door woonstraten en lokale gebouwen die zijn gevormd door de ligging aan de rivier en nabijheid van de stad.

De geschiedenis van Calabazar begint met de vestiging van inheemse culturen ongeveer 2.500 jaar geleden, aangetrokken door de Casiguaguas-rivier; onderzoek vond Indo-Cubaanse resten, menselijke schedels en stenen werktuigen in grotten langs zijn twee waterlopen. Op 20 februari 1723 vond hier de derde opstand van de vegueros plaats tegen het door het moederland opgelegde tabaksmagazijn. In 1682 stond op deze plek de suikermolen Nuestra Señora de Guadalupe y San Francisco de Paula, en in 1766 telde het gebied de molen, zeven landgoederen, 60 weiden en 707 inwoners, van wie 106 slaven.

De naam Calabazar komt van een dikke kalebas die bij de rivier groeide toen de weg naar Batabanó werd aangelegd, later overgedragen op de corral en de suikermolen in de buurt. Het dorp groeide rond 1820-1825 door de faam van zijn water, en de kapel werd in 1827 hulpparochie van Santiago de las Vegas. De pottenbakkerijen en keramiekwerkplaatsen maken nog deel uit van het lokale werkende leven.

Calabazar ligt op kilometer twaalf van de Calzada de Bejucal, de oude Camino Real del Sur, aan de linkeroever van de Almendares. De wijk grenst aan alle andere wijken van Boyeros behalve Santiago de Las Vegas. De gemiddelde temperatuur is ongeveer 29 °C met een minimum van 19 °C en een luchtvochtigheid van rond 81%, waardoor wandelen in de ochtend het prettigst is.

De naam Calabazar komt van een dikke kalebas die bij de rivier groeide toen de weg naar Batabanó werd aangelegd; de naam ging later over op de veekraal en de eerste suikermolen in de buurt. Die vroege molen, Nuestra Señora de Guadalupe y San Francisco de Paula, stond hier in 1682, waardoor de plek ook Vuelta del Ingenio werd genoemd.