Hualalai, Schildvulkaan in Hawaii County, Verenigde Staten

Hualālai is een brede schildvulkaan die 2.521 m hoog reikt en de westelijkste van de vijf vulkanen van het eiland Hawaiʻi is. De top heeft geen caldera, alleen een instortingskrater van ongeveer 0,48 km breed op een klein lavaschild, en drie riftzones dragen meer dan 100 sintel- en spatterkegels. Het oppervlak bestaat vooral uit alkalisch basalt; trachiet komt alleen voor bij Puʻu Waʻawaʻa, een kegel van 372 m ten noorden van de top.

De Hualālai kwam ongeveer 300.000 jaar geleden boven zeeniveau en bereikte zo'n 100.000 jaar geleden het post-schildstadium, toen puimsteen- en trachietuitbarstingen de Puʻu Waʻawaʻa opbouwden. In de laatste 1.000 jaar barstte hij slechts drie keer uit, het laatst in 1801, toen de Huehue-stroom bij Keahole, 11 km ten noorden van Kailua-Kona, de kust bereikte. In 1929 schudde een aardbevingszwerm van meer dan een maand de vulkaan, vermoedelijk door magma die nabij de top opsteeg.

De naam Hualālai is Hawaïaans. Aan de westkust lagen al vóór de geschreven geschiedenis meerdere koninklijke complexen, en Kailua-Kona, gebouwd op de zuidoostelijke helling, verbouwt de Kona-koffie waarmee de stad bekend is. Langs die kust staan nu vakantieresorts op historische lavastromen, naast een nationaal historisch park.

Het gebied is droog en open, dus breng water en zonbescherming mee voor elk bezoek. Zorg voor stevig schoeisel omdat de laavelden oneffen zijn en scherpe randen hebben.

De Puʻu Waʻawaʻa, een kegel van 372 m hoog en meer dan 1,6 km breed ten noorden van de top, bestaat uit trachiet, een silicaatrijke lava (meer dan 62%) die op geen enkele andere vulkaan van het eiland voorkomt. De trage stromen begonnen ruim 100.000 jaar geleden met een puimsteeneruptie en vormden de Puʻu Anahulu-rug. De lava's van Hualālai bevatten ook grote xenolieten van mantelgesteente.