San Miguel national park, Natuurreservaat in 18 de Julio, Uruguay.

Het nationaal park San Miguel beslaat 1542 hectare in het noordoosten van het departement Rocha, op de Sierra de San Miguel, die tot de Arequita-formatie behoort en uit vulkanisch gesteente bestaat. Een reeks matig hoge heuvels loopt van zuidwest naar noordoost, waaronder de Cerro Vigía (152 m), Cerro La Carbonera (130 m) en Cerro Picudo (100 m), omringd door moerassen. Het herbergt de grootste populatie pindó-palmen van Uruguay.

Het park ontstond door wet 9718 van 29 oktober 1937, die het fiscale gebied rond het Fuerte de San Miguel tot nationaal park verklaarde. Tot 1974 beheerde de Eercommissie voor restauratie en behoud van de vesting Santa Teresa en het fort San Miguel het park, daarna tot 1991 het Nationaal Leger. Een wet uit 1992 hernoemde het tot nationaal reservaat voor fauna en flora, en decreet 54/010 van 8 februari 2010 bracht het als nationaal park San Miguel in het SNAP.

Het park houdt een kudde van ongeveer 300 criollorunderen, afstammelingen van het vee dat Hernandarias in de 17e eeuw invoerde, teruggewonnen door Horacio Arredondo in de jaren 1930 en 1940 en beheerd door de parkdienst van het leger; UNESCO beschermt deze genetische reserve. Het in 1941 op initiatief van Arredondo in steen gebouwde Fortín de San Miguel doet nu dienst als hostería met restaurant, rondleidingen, wandelingen en paardrijtochten.

Bezoekers moeten weersomstandigheden controleren en geschikte uitrusting meenemen, aangezien sommige gebieden moeilijk toegankelijk kunnen zijn. Het is raadzaam rondleidingen van tevoren in te plannen en het parkpersoneel naar toegankelijkheid te vragen.

Het park herbergt de grootste populatie pindó-palmen van Uruguay, op de heuvels van de Sierra de San Miguel. De 300 criollo-runderen stammen af van de dieren die Hernandarias in de 17e eeuw invoerde en worden door UNESCO beschermd als genetische reserve.