Fortaleza de Santa Teresa, Koloniale militaire structuur in Departement Rocha, Uruguay

Fortaleza de Santa Teresa is een door de Spanjaarden gebouwde vesting met een onregelmatige vijfhoekige plattegrond en lansvormige bastions op elke hoek, in Vauban-stijl. De dubbele muren van granieten blokken omsluiten een omtrek van 642 meter, met binnenplatforms en hellingen die de artillerieniveaus verbinden. Ze staat op een rotsachtige verheffing 58 meter boven zeeniveau aan de oude Camino de la Angostura.

Portugal stichtte het fort in 1762 en plaatste het onder de naam van de heilige Teresa, aan wie de graaf van Bobadela bijzondere verering toedroeg. Spanje nam het onvoltooide werk in april 1763 over en bouwde het groter op; de huidige vijfhoek naar ontwerp van de Franse ingenieur Bartolomé Howel verrees tussen 1765 en 1775, met versterkingen in 1775 en herstellingen in 1797. Het Verdrag van San Ildefonso (1777) bevestigde het Spaanse bezit.

De naam Santa Teresa werd in 1762 gekozen door de Portugese commandant Tomás Luís de Osório, omdat de heilige een bijzondere devotie was van Gomes Freire de Andrade, graaf van Bobadela. Binnen beeldt de keuken het dagelijks leven van de soldaten uit met een menu uit die tijd, en tonen de vertrekken een wapencollectie en maquettes van de historische forten van Uruguay.

De vesting ligt op een rotsachtige verhoging op 58 m boven zeeniveau, langs Ruta 9, de oude Camino de la Angostura, die haar scheidt van de Laguna Negra, ongeveer 2 km westelijk; de Atlantische Oceaan is circa 2 km verwijderd. Het terrein maakt deel uit van het nationaal park Santa Teresa, en de inrichting, met de wapencollectie en maquettes van Uruguayaanse forten, is opengesteld voor publiek. De bodem is ongelijk, met hellingen die de verschillende niveaus binnen de muren verbinden.

Vanaf 1895 deed de vesting dienst als gevangenis, na decennia van verwaarlozing waarin de stenen werden geroofd en door de wind aangevoerd zand het bouwwerk bijna bedolf. Vanaf 1927 leidde een commissie van de architecten Baldomir en Capurro en historicus Horacio Arredondo het herstel, met herbebossing van de omgeving om de duinen tegen te houden.