Faro Punta Palmar, Vuurtoren in Punta del Diablo, Rocha, Uruguay.

De Faro Punta Palmar is een cilindrische toren van glasvezel, 12 meter hoog, met vier witte en drie rode banden op een betonnen sokkel, omringd door kustaloë in Punta Palmar, Rocha. Het licht knippert elke zes seconden en reikt 8,8 zeemijl ver; de toren staat 21 meter boven zeeniveau.

De vuurtoren werd in 1977 in gebruik genomen bij Punta Palmar aan de Atlantische kust van het departement Rocha, een plek die ook Punta del Diablo heet. Hij werkte vanaf het begin automatisch op acetyleengas en werd later omgebouwd tot zonne-energie. Hij is geregistreerd als monument van het maritieme erfgoed; de internationale codes zijn Admiralty G 0660 en NGA 19020.

De vuurtoren is geregistreerd als monument van het maritieme erfgoed. De naam komt van Punta Palmar, de landtong die ook Punta del Diablo heet, en de toren staat tussen de voor deze kust van Rocha kenmerkende aloë's.

Het terrein is gesloten voor bezoekers en de toren staat op particulier terrein, dus men kan er niet bij komen; hij is het best te zien vanaf het badplaatsje Punta del Diablo, aan het strand Playa de la Viuda. De toren van 12 meter rijst 21 meter boven zeeniveau uit, met elke zes seconden een flits.

De toren is niet van steen maar van glasvezel: vier witte en drie rode banden op een betonnen voet, omringd door kustaloë. Sinds 1977 werkt hij automatisch, eerst op acetyleengas, nu op zonnepanelen. Het licht flitst elke zes seconden en reikt 8,8 zeemijl; het terrein is gesloten en ligt op privégrond.