Tatakoto, Maritieme grens bij Tatakoto, Frans-Polynesië, Frankrijk

Tatakoto is een atol in het oosten van de Tuamotu, 1.182 km van Tahiti. Het is 14 km lang en 3,5 km breed, met één groot eiland en 65 eilandjes op het rif rond een lagune van 20 km² zonder bevaarbare doorgang. Het land, ongeveer 7,3 km², is vlak en ligt nauwelijks boven zeeniveau; het hoofddorp Tumukuru ligt aan de westpunt.

Twee Spaanse kapiteins, Domingo de Bonechea en José Andía y Varela, gingen op 29 oktober 1774, de feestdag van de heilige Narcissus, afzonderlijk aan land en noemden het atol San Narciso. Latere bezoekers noemden het Île d'Augier en Clerkes Island. In de 19e eeuw werd het Frans grondgebied met ongeveer 120 inwoners; de parochie van de Onbevlekte Ontvangenis werd in 1868 gesticht en haar kerk in 1957 gebouwd.

In Tumukuru, aan de westpunt van het atol, ligt de in 1868 gestichte parochie van de Onbevlekte Ontvangenis, waarvan de kerk in 1957 werd gebouwd en tot het bisdom Papeete behoort. De reuzenmosselen van de lagune, in het Paumotu koeha genoemd, worden gekweekt voor hun vlees en uitgevoerd naar aquaria in Europa en Azië.

Tatakoto wordt bediend door een in 1979 geopend vliegveld met een baan van 1.200 m ten zuiden van het dorp Tumukuru; het verwerkt gemiddeld ongeveer 100 tot 175 vluchten en 2.000 tot 3.000 passagiers per jaar. De lagune heeft geen bevaarbare doorgang, waardoor boten er niet vanaf de oceaan in kunnen varen. Het hoofddorp Tumukuru ligt aan de westpunt van het atol.

De lagune van Tatakoto heeft geen bevaarbare doorgang naar de oceaan; het water blijft door het rif omsloten. Deze afzondering, met sterke dagelijkse temperatuurschommelingen, herbergt koralen van het geslacht Acropora die normaal schadelijke omstandigheden verdragen; het CNRS onderzoekt met UNESCO en het programma 1 OCEAN of dit acclimatisatie of genetische aanpassing is.