San José of Nazca church, Jezuïetenkerk in El Ingenio District, Peru.

De kerk San José van Nazca is een verlaten jezuïetenkerk in het dorp San Javier, district El Ingenio. Ze heeft één langwerpig schip met een tongewelfd priesterkoor en hoog koor, volledig uit baksteen. De barokke façade toont een rondboogportaal geflankeerd door gepaarde salomonische zuilen met acanthusbladeren, en twee vierkante, tweeledige torens bekroond met koepels met ovale vensters en lantaarns.

Jezuïetenmissionarissen die in 1568 in Peru aankwamen bouwden de kerk op grond die Francisco Cabezas schonk; op 19 maart 1744 werd zij ingewijd. De hacienda viert op die dag nog haar jubileum. Aardbevingen in 1756, 1786, 1942 en 1949 beschadigden haar, en die van 1942 deed een deel van het gewelf instorten. In 2010 nam het World Monuments Fund haar op in de lijst van bedreigde monumenten.

De façade draagt 25 mascarones, gebeeldhouwde gezichten van Afrikaanse krijgers, een motief uit de jezuïetenmissies in India en een teken van het syncretisme van het ornament. Ambachtslieden van de inheemse dorpen drukten duidelijk hun stempel op de decoratie, en mogelijk ontwierp dezelfde, naamloze architect de vier kilometer verderop gelegen kerk San Javier de Nasca.

De kerk staat in het dorp San Javier in het district El Ingenio, enkele kilometers van de pampa van Nazca; de site is verlaten en de structuur zwaar beschadigd, een deel van het gewelf stortte in na de aardbeving van 1942. Ze is over de weg bereikbaar vanuit Nazca, en de twee jezuïetenkerken San José en San Javier liggen slechts vier kilometer van elkaar. Er is geen georganiseerde toegang, zodat een bezoek beperkt blijft tot de buitenkant.

De kerk is verlaten en zwaar beschadigd, geen actieve plaats van aanbidding. Aardbevingen in 1756, 1786, 1949 en 1942 troffen haar, waarbij die van 1942 een deel van het gewelf deed instorten. In 2010 werd ze opgenomen in de lijst van bedreigde monumenten van het World Monuments Fund.