Saint Xavier of Nazca church, Jezuïetenkerk in El Ingenio District, Peru

De kerk van San Javier de Nasca is een verlaten landkapel in San Javier, district El Ingenio, in 18e-eeuwse Peruaanse barokstijl met inheemse en Spaanse elementen. De oostgerichte voorgevel heeft twee zeshoekige torens, waarvan een met een bronzen klok uit 1746, een rondboogportaal tussen zuilenparen, een schelpvormige nis en een medaillon met het jezuïetenwapen. Dikke muren en een bakstenen gewelf omsluiten een schip van meer dan dertig meter; de aardbeving van 1942 deed een deel van het gewelf instorten.

De kerk werd opgericht tijdens de periode waarin jezuïeten uitgebreide wijngaarden en landgoederen beheerden in de Ingenio-vallei voordat zij in 1767 werden verdreven. Deze verdrijving markeerde het einde van hun economische en religieuze invloed in de regio.

De naam komt van de Hacienda San Javier, zoals het door Francisco Cabezas geschonken landgoed ging heten; de kerk nam die over. Het ornament combineert inheems en Spaans werk: 25 maskers van rondogige, vijandig kijkende krijgers bedekken de voorgevel, en sommige motieven verwijzen naar jezuïetenmissies tot in India. In de koepel van de sacristie zijn de schilderingen van de vier evangelisten nog te onderscheiden.

De kerk staat verlaten en de structuur is zwaar beschadigd; na de aardbeving van 1942 stortte een deel van het bakstenen gewelf in. Scheuren in het gewelf en in de wanden van koor en priesterkoor maken het interieur onveilig, dus bekijkt men haar van buiten. De crypte onder het altaar, met 52 graven, bereikt men via een trap.

In de gewelfde crypte onder het altaar liggen 52 graven, in de 18e eeuw bestemd voor plaatselijke notabelen; hier werd de Frans-Argentijnse kaper Hipólito Bouchard begraven nadat de Peruaanse staat hem de hacienda schonk na de verdrijving van de jezuïeten. De crypte heeft een crematorium in het midden en een venster dat haar ventileert en verlicht.