Oficina salitrera Pedro de Valdivia, Salpeterwinning in de Atacamawoestijn, Chili

De Oficina salitrera Pedro de Valdivia is een verlaten salpetermijn in de Atacama-woestijn, 99 km ten zuidoosten van Tocopilla. De lange, lage gebouwen met licht zandkleurige muren hebben houten deuren en donkere luiken, en de daken zijn alleen nog open geraamtes van houten balken. De nederzetting lag langs de avenues Diego de Almagro en Bernardo O'Higgins, met solide gebouwde gangen als Ossa en Puelma voor de ongehuwde arbeiders.

De bouw van Pedro de Valdivia begon op 5 januari 1930 en de eerste salpeterverwerking vond plaats op 6 juni 1931, een datum die nog jaarlijks wordt gevierd. De fabriek werd gebouwd voor het Guggenheim-systeem en was de laatste die in Chili werd opgetrokken. In 1965 ging het bedrijf over naar Soquimich; in 1996 werd de locatie verlaten en in 1999 tot nationaal monument verklaard.

De 27 straten en lanen van de nederzetting droegen namen van nationale figuren die tegelijk aan andere salpeterwerken van hetzelfde bedrijf herinnerden. Elk jaar op 6 juni, de dag van de eerste salpeterproductie in 1931, wordt de Pedro de Valdivia-dag gevierd op de dichtstbijzijnde zondag. Oud-bewoners keren begin juni terug voor een klein feest.

De toegang loopt via de weg CH-25 vanuit Tocopilla, een rit van ongeveer een uur, en het laatste stuk vereist een vierwielaangedreven voertuig. Neem ruim drinkwater en zonnebrandcrème mee. Het terrein ligt in het kanton El Toco, ongeveer 100 km van de haven van Tocopilla en 160 km van Antofagasta.

Het complex had zijn eigen geldsysteem waarin werknemers betaaltekens kregen die alleen in bedrijfswinkels konden worden gebruikt. Dit systeem hield arbeiders economisch aan de fabriek gebonden.