Station Paris Saint-Lazare, Spoorwegstation in 8e arrondissement, Frankrijk
Saint-Lazare is een kopstation in het achtste arrondissement van Parijs dat regionale en voorstadstreinen naar het noordwesten van de stad bedient. Het complex strekt zich uit over meerdere niveaus met in totaal 27 sporen, waarvan sommige ondergronds lopen en andere op openluchtperrons.
Architect Eugène Flachat ontwierp het station, dat op 26 augustus 1837 opende als de eerste spoorverbinding tussen Parijs en Saint-Germain-en-Laye. In de daaropvolgende decennia onderging de faciliteit verschillende uitbreidingen om het groeiende verkeersvolume op te vangen.
De naam komt van een voormalig leprozenhuis gewijd aan Sint-Lazarus dat hier ooit stond tijdens de middeleeuwen. Het brede ijzeren glazen dak van de hoofdhal weerspiegelt de technische ambitie van de 19e eeuw en dient nu als dagelijkse doorgang voor honderdduizenden forenzen.
Het complex is toegankelijk voor mensen met beperkte mobiliteit, met verschillende liften en roltrappen die de verschillende niveaus verbinden. Loketten en zelfbedieningsautomaten zijn beschikbaar in alle belangrijke gebieden, waardoor het gemakkelijk is om de weg te vinden, zelfs zonder voorkennis.
Claude Monet schilderde hier in 1877 een serie van twaalf doeken, waarin hij de stoom van locomotieven en het licht dat door de stationshal filterde vastlegde. Vandaag behoren deze werken tot de meest herkenbare afbeeldingen van het spoorwegtijdperk in de Franse schilderkunst.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
