De berg Fuji is het hoogste punt van Japan en wordt al eeuwenlang als heilig beschouwd. De besneeuwde top rijst op boven de omliggende vlakte en is op heldere dagen van ver te zien. Rondom de voet liggen stille meren die zijn silhouet weerspiegelen, en kleine tempels verschuilen zich tussen de cederden op de hellingen. Elk jaar trekken veel mensen te voet naar de top om er de zonsopgang te zien. De Fuji is meer dan een berg: hij staat al heel lang centraal in de Japanse cultuur en het dagelijks leven.

Het meer Kawaguchiko ligt in de prefectuur Yamanashi, aan de voet van de berg Fuji. Vanaf de oever is de vulkaan duidelijk zichtbaar boven het water, wat dit tot een van de meest bezochte plekken in de regio Chubu maakt. In de lente bloeien de kerselaarsen langs het meer en weerspiegelen ze samen met de besneeuwde top in het water. In de herfst kleuren de bomen rood en goud, waardoor het meer er heel anders uitziet. Kleine cafés en winkeltjes staan langs de noordoever, en bezoekers wandelen de hele dag langs het water.

Het Arakurayama Sengen-park ligt op een heuvel boven Fujiyoshida, en de Chureito-pagode staat bovenaan een lange stenen trap omzoomd met kersenbomen. Vanaf deze plek verschijnt de vijfverdiepingen tellende pagode direct voor de Fuji, wat een van de meest gefotografeerde uitzichten van Japan vormt. De klim duurt een paar minuten en biedt een panorama over de daken van de stad beneden, met de berg die achter de pagode oprijst.

Oshino Hakkai is een klein dorp aan de voet van de Fuji, waar acht vijvers worden gevoed door smeltwater dat tientallen jaren door de vulkanische rotslagen sijpelt voordat het aan de oppervlakte komt. Het water is zo helder dat je de bodem duidelijk kunt zien. Oude rieten huizen staan rondom de vijvers en geven het dorp een landelijk karakter dat nauwelijks veranderd is. Veel bezoekers komen hier om de Fuji vanuit een ander perspectief te zien.

De kloof Shosenkyo ligt in de prefectuur Yamanashi, niet ver van het gebied rond de Fuji. Granieten rotswanden rijzen aan beide zijden van de rivier op, en het water stroomt over stenen en kleine watervallen. Een wandelpad volgt de rivier door de kloof naar de waterval Sengataki, het meest markante punt van de route. In de herfst kleuren de bomen langs de rotswanden diep rood en oranje, en de kloof trekt dan veel bezoekers die speciaal voor de herfstkleuren komen.

Shirakawa-go is een dorp in de bergen van de prefectuur Gifu en staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst. De huizen zijn bekend om hun zeer steile rieten daken, die zijn ontworpen om de zware sneeuwval in de winter in dit deel van Japan op te vangen. Deze bouwstijl heet Gassho-zukuri, wat 'biddende handen' betekent, naar de vorm van de daken. In de winter ligt het dorp onder een dikke laag sneeuw en lijken de verlichte boerderijen uit een andere tijd te komen.

De oude binnenstad van Takayama, bekend als Sanmachi Suji, ligt in het hart van Gifu en is een van de best bewaard gebleven historische wijken van Japan. De smalle straatjes zijn omzoomd door oude houten gebouwen met donkere gevels die door de eeuwen heen nauwelijks zijn veranderd. Traditionele sake-brouwerijen houden hier nog altijd hun deuren open, en kleine winkeltjes bieden lokale specialiteiten aan zoals Hida-rundvlees en mitarashi dango. Door deze steegjes lopen voelt als een kennismaking met een Japan dat zijn oude gewoonten heeft bewaard.

Het Takayama Jinya diende als regionaal bestuurscentrum tijdens de Edo-periode, toen het shogunaat de directe controle over dit berggebied overnam. Het is een van de weinige gebouwen van dit type die nog overeind staan in Japan. Terwijl je er doorheen loopt, zie je de houten kamers waar ambtenaren werkten, de opslagruimtes waar rijstbelasting werd bewaard en de ruimtes waar hoorzittingen plaatsvonden. De indeling laat zien hoe het lokale gezag werd uitgeoefend in een stad ver van Edo.

De kabelbaan Shinhotaka in Gifu stijgt in twee secties tot boven de 2000 m hoogte in de Japanse Alpen. Bovenaan zie je scherpe toppen, diepe dalen en in de winter een dikke laag sneeuw die alles bedekt. Op heldere dagen reikt het zicht ver over het gebergte. Beneden in het dal stijgen warmwaterbronnen en liggen kleine dorpjes langs de rivier.

Gero Onsen ligt in de prefectuur Gifu, diep in de Japanse Alpen. De warmwaterbronnen trekken al eeuwenlang bezoekers aan, en het stadje draait nog steeds om het eenvoudige ritueel van een bad in thermaal water. Traditionele herbergen staan langs de oevers van de rivier de Hida, met houten kamers en openluchtbaden. In de lucht hangt een lichte zwavelgeur en de straatjes zijn smal en prettig om doorheen te lopen. In de winter bedekken de bergen zich met sneeuw en stijgt er stoom op uit de baden.

Kasteel Matsumoto rijst boven de stad uit met zijn zwarte muren van hout en steen. De donjon is de oudste nog bestaande originele in Japan. De donkere gevel springt duidelijk af tegen de lucht, vooral wanneer de besneeuwde toppen van de Japanse Alpen op de achtergrond zichtbaar zijn. Binnen leiden smalle trappen langs verdiepingen vol wapens en wapenrustingen uit het feodale tijdperk. Een bezoek geeft een goed beeld van hoe machtig de heren waren die vroeger over deze streek heersten.

Kamikochi ligt diep in de Japanse Alpen in de prefectuur Nagano en is slechts een deel van het jaar toegankelijk, omdat de toegangsweg elke winter gesloten wordt. De rivier Azusa stroomt door het midden van de vallei, koud en helder, omzoomd door oude lariksb ossen en kleine houten bruggetjes. De bergtoppen rondom de vallei rijzen steil omhoog, en de sneeuw blijft op de hoogste ruggen ruim tot in de zomer liggen. Wie langs de oevers wandelt, ziet regelmatig herten, apen en grote roofvogels. Privéauto's zijn er niet toegestaan, waardoor de plek opmerkelijk rustig blijft.

Het Jigokudani Snow Monkey Park, in de bergen bij Nagano, is de enige plek ter wereld waar wilde Japanse makaken regelmatig in warmwaterbronnen baden. In de winter, wanneer sneeuw de bossen bedekt, zitten de apen in groepen in het warme water, zonder zich te storen aan bezoekers. De wandeling naar het park duurt ongeveer 30 minuten over een smal bospad. Je staat er verrassend dicht bij de dieren.

Zenko-ji is een van de oudste boeddhistische tempels van Japan, gelegen in de stad Nagano. Eeuwenlang kwamen pelgrims hier naartoe om over de stenen paden te lopen en te bidden voor wat het eerste Boeddhabeeld zou zijn dat ooit naar Japan werd gebracht. De geur van wierook hangt in de lucht rond de hoofdhal, en stenen lantaarns staan langs de paden van het tempelterrein.

Het Hakuba Valley ligt in de prefectuur Nagano en is een van de meest bezochte berggebieden van Japan. In de winter valt er veel sneeuw, wat skiërs en snowboarders van over de hele wereld aantrekt. Het dal was in 1998 gastheer van onderdelen van de Olympische Winterspelen en de accommodaties zijn nog steeds in gebruik. In de zomer trekken wandelaars, fietsers en klimmers de hellingen van de Japanse Alpen op.

De Nakasendo was een van de belangrijkste wegen die Edo en Kyoto verbonden in het feodale Japan. Magome-juku, een van de poststations langs deze route, ligt in de bergen van de prefectuur Gifu. Tijdens een wandeling door het dorp kom je langs houten huizen met donkere daken, geplaveide steegjes en kleine winkeltjes die al eeuwenlang reizigers ontvangen. Het pad van Magome naar Tsumago volgt de oorspronkelijke route door cederbossen en rijstvelden.

Tsumago-juku is een oude postplaats aan de historische Nakasendo-weg, die vroeger Edo met Kyoto verbond door de bergen van centraal Japan. De hoofdstraat is gesloten voor auto's en er zijn geen moderne borden, waardoor de houten huizen en donkere daken uit de Edo-periode er nog net zo uitzien als vroeger. Door Tsumago-juku lopen voelt als een stap terug in de tijd, toen reizigers hier stopten om uit te rusten. Het dorp is ook een vertrekpunt of aankomstpunt voor de wandeling naar Magome over het oude bergpad.

Kenroku-en is een van de drie grote traditionele landschapstuinen van Japan en ligt in Kanazawa. Vijvers, pijnbomen, stenen lantaarns en kleine beekjes wisselen elkaar af langs kronkelende paden. In de winter worden de takken van de oudste bomen met touwen ondersteund om ze tegen de sneeuw te beschermen, wat de tuin in dat seizoen een heel eigen aanblik geeft. Bezoekers komen het hele jaar door, aangetrokken door de manier waarop de bomen en het water van seizoen wisselen.

Het Higashi Chaya District is het oudste theehuis kwartier van Kanazawa. De houten gebouwen met hun lattenfacades staan er al sinds het Edo-tijdperk en zien er nog bijna hetzelfde uit als eeuwen geleden. Vroeger kwamen gasten hier om te genieten van muziek en dans door geisha's. Tegenwoordig kun je door de geplaveide steegjes wandelen, gerestaureerde theehuizen van binnen bekijken en kleine winkeltjes met lokale zoetwaren en bladgoudproducten bezoeken.

Het kasteel van Kanazawa staat in het hart van de stad, vlak naast de tuin Kenroku-en. De witte muren en gebogen daken zijn van ver te zien. Het kasteel werd meerdere keren door brand verwoest en telkens herbouwd. Vandaag kunnen bezoekers door de poorten wandelen, de gereconstrueerde gebouwen bekijken en de grote binnenplaats verkennen die omgeven is door oude stenen muren. Het is een centraal punt voor iedereen die Kanazawa bezoekt.

De Omicho-markt is de oudste overdekte markt van Kanazawa en bedient de stad al eeuwenlang. De smalle gangen zijn omzoomd met viskramen, groentehandelaren en kleine eethuisjes. Vis, krab en zeevruchten komen elke ochtend vers aan vanuit de Japanse Zee. Bewoners komen hier dagelijks boodschappen doen, en bezoekers kunnen in een van de kleine eettentjes binnen stoppen om sashimi of krab aan de toonbank te eten.

De Tateyama Kurobe Alpenroute doorkruist de Japanse Alpen tussen Toyama en Nagano. Om van de ene kant naar de andere te komen, neem je achtereenvolgens een kabelbaan, een bus, een trolleybus en een bergtrein. In de lente hoopt de sneeuw zich aan weerszijden van het pad op tot muren die meer dan 20 meter hoog kunnen worden. Lopen tussen die wanden van samengeperste sneeuw, met de bergtoppen die erboven uitsteken, is een van de meest bijgebleven momenten van een reis door de Chubu-regio.

De Kurobe-dam ligt diep in de Japanse Alpen, langs de Tateyama-Kurobe-alpenroute. De dam werd voltooid in 1963 en is de hoogste dam van Japan. Het water stormt krachtig in de kloof eronder, terwijl de omringende toppen aan beide kanten hoog oprijzen. De weg ernaartoe is al deel van de beleving: je reist met kabelbanen, bussen en een trolleybus door de bergen.

Gokayama ligt in een diepe vallei in de prefectuur Toyama en maakt deel uit van hetzelfde UNESCO-werelderfgoed als Shirakawa-go. De dorpen Ainokura en Suganuma hebben oude boerderijen in de gassho-zukuri-stijl, met hoge rieten daken in de vorm van gevouwen biddende handen. Het gebied krijgt minder bezoekers dan Shirakawa-go en heeft een rustiger, landelijk karakter. In de winter ligt er dikke sneeuw op de daken en ziet de vallei er heel anders uit.

Eihei-ji is een zen-boeddhistische tempelcomplex, gesticht in de 13e eeuw, diep in een cederbos in Fukui. Overdekte houten loopbruggen verbinden de gebouwen over een heuvelachtig terrein. Monniken wonen en trainen er nog steeds, volgens een dagritme dat door de eeuwen heen nauwelijks is veranderd. Bezoekers kunnen over het terrein lopen en het kloosterleven van dichtbij waarnemen.

De kliffen van Tojinbo steken recht omhoog uit de Japanse Zee, gevormd door vulkanische activiteit miljoenen jaren geleden en geslepen door de golven. De donkere basaltkolommen torenen uit boven het water, terwijl de zeewind langs de rand sterk waait. Wie hier loopt, hoort de golven tegen de rotsen beneden slaan en kijkt van bovenaf uit over de open zee. Deze kust in de prefectuur Fukui trekt bezoekers die aan de rand willen staan en het weids uitzicht willen opnemen.

Het Prefecturaal Dinosaurusmuseum van Fukui ligt in een gebied waar belangrijke fossielen zijn gevonden. Binnen kunnen bezoekers echte skeletten, levensgrote reconstructies en exposities bekijken die het prehistorische leven dichterbij brengen. Dit museum is een van de belangrijkste bestemmingen in Azië voor wie meer wil weten over dinosauriërs en paleontologie.

Het kasteel van Nagoya staat in het hart van de stad en roept het tijdperk op van de feodale heren die dit deel van Japan beheersten. Het meest opvallende kenmerk zijn de twee gouden shachihoko, mythische figuren die half vis en half tijger zijn, geplaatst bovenop de nok van het dak. De hoofdtoren werd herbouwd na de Tweede Wereldoorlog, maar de gracht en de originele stenen muren zijn er nog steeds. Een wandeling over het terrein geeft een goed beeld van hoe machtig dit fort ooit was.

Het Atsuta Jingu in Nagoya is een van de meest vereerde shinto-heiligdommen van Japan. Hier wordt het heilige zwaard Kusanagi bewaard, een van de drie keizerlijke schatten van de Japanse keizerlijke familie. Hoge bomen staan langs de stenen paden, en bezoekers komen de hele dag door om te bidden of door het bosrijke terrein te wandelen. Het heiligdom ligt midden in de stad, maar voelt als een heel andere wereld.

Het Toyota Herdenkingsmuseum voor Industrie en Technologie in Nagoya vertelt hoe een textielbedrijf uitgroeide tot een van de grootste autofabrikanten ter wereld. In de oude bakstenen gebouwen van de oorspronkelijke fabriek zijn werkende weefgetouwen te zien uit de beginjaren van het bedrijf, gevolgd door de overgang naar machinebouw en autoproductie. De tentoonstellingen zijn overzichtelijk en toegankelijk voor bezoekers van alle leeftijden.

Het schiereiland Izu steekt ten zuiden van Tokio de Stille Oceaan in, met een kustlijn die wisselt tussen steile kliffen, kleine baaien en donkere zandstranden. Binnenin rijzen beboste heuvels langzaam op en komt op veel plaatsen warm water uit de grond. De warmwaterbronnen van het schiereiland Izu trekken al eeuwenlang bezoekers, en veel Japanners komen hier om in het warme water te weken. Op heldere dagen is de Fuji te zien vanaf de noordkust. De kleine vissersdorpen langs de kust brengen elke ochtend vers zeevoedsel naar de haven.

Miho no Matsubara is een lang dennenbos dat langs de kust van het schiereiland Miho bij Shizuoka loopt. De bomen groeien vlak bij het water en op heldere dagen tekent de Fuji zich af achter de takken. Dit landschap is al eeuwenlang een van de bekendste beelden van Japan en het bos maakt deel uit van het UNESCO Werelderfgoed rond de Fuji. Een smal zandpad leidt door de dennen naar het strand, waar vissers hun boten aan land brengen.

De Shiraito-watervallen liggen aan de voet van de Fuji en worden voor een groot deel gevoed door grondwater dat door de vulkaan filtert. Het water sijpelt uit een lange rotswand en valt neer in dunne straaltjes die samen een wit gordijn vormen. De naam betekent precies dat in het Japans, namelijk "witte draden". Het omringende bos blijft het grootste deel van het jaar groen, en het geluid van het water is goed te horen vanaf het pad dat langs de vallen loopt. Het is een plek waar veel Japanse bezoekers naartoe komen vanuit het gebied van de vijf Fuji-meren.

Het kasteel van Inuyama is een van de weinige Japanse kastelen die nog de originele toren uit de 16e eeuw hebben. Het staat op een rotsachtige heuvel direct boven de Kiso-rivier, en vanaf de bovenste verdieping kijk je over het water en de omliggende heuvels. De donkere houten constructie, de krakende vloeren en de steile trappen geven een goed beeld van hoe een feodaal Japans kasteel er van binnen uitzag.