Manawatū-Whanganui Region

Manawatū-Whanganui is een administratief gebied op het Noordereiland van Nieuw-Zeeland. Het strekt zich uit over ongeveer 22.220 vierkante kilometer van Taumarunui in het noorden tot Levin in het zuiden en omvat zowel stedelijke centra als landelijke gebieden.

Het gebied werd in 1989 opgericht tijdens de hervorming van de lokale overheid in Nieuw-Zeeland, waarbij tien territoriale autoriteiten werden samengevoegd tot één administratieve eenheid. Deze reorganisatie transformeerde hoe het lokale bestuur in het gebied werkte.

De naam van het gebied combineert twee belangrijke rivieren: Manawatū verwijst naar een voorouderlijke reis, terwijl Whanganui "grote haven" betekent in de Māori-taal.

Palmerston North functioneert als het belangrijkste service- en bedrijfscentrum, terwijl Whanganui als secundair centrum voor voorzieningen dient. Beide steden bieden accommodatie, restaurants en andere diensten voor bezoekers die het gebied verkennen.

De Whanganui River, die door het gebied stroomt, is de langste bevaarbare waterweg van Nieuw-Zeeland en trekt kajakers en natuurliefhebbers aan. Dit watergebied en het omringende landschap maken het tot een onderscheidend geografisch kenmerk.

GPS-coördinaten: -39.64077,175.57136

Laatste update: 7 december 2025 om 20:31