Jewish cemetery of Beirut, Joodse begraafplaats in Ras el Nabaa district, Beiroet, Libanon.

De joodse begraafplaats van Beiroet is een begrafenisplaats in de wijk Ras el Nabaa met duizenden graven gemarkeerd met Hebreeuwse inscripties en Davidssterren. De grafstenen beslaan verschillende perioden en stijlen, met de oudste uit het begin van de 19de eeuw.

De begraafplaats werd in 1829 aangelegd met de bijzetting van rabbijn Moïse Yedid Levy, de eerste op deze plek; in de twee eeuwen daarna werden er meer dan 3.000 Libanese joden begraven. Tijdens de burgeroorlog van 1975-1990 lag zij aan de Groene Lijn tussen West- en Oost-Beiroet en werd zij beheerst door de Falangisten, die er landmijnen legden. Granaten en raketten beschadigden verschillende graven; na de oorlog ruimde het Libanese leger de mijnen.

Onder de graven zijn die van rabbijn Haïm Dana, geestelijk leider van de gemeenschap, overleden in 1903, en van Esther Safra (1900-1943), echtgenote van de bankier Jacob Safra uit de bankiersfamilie Safra. De begraafplaats wordt van het begin van de 19e eeuw tot vandaag gebruikt voor begrafenissen.

De site ligt aan Damascus Road en is te voet bereikbaar, hoewel bezoekers zich moeten voorbereiden op ongelijk terrein. Het wordt aanbevolen om te bezoeken met lokale gidsen of via organisaties die vertrouwd zijn met de plek om een veilig en betekenisvol bezoek te garanderen.

Tijdens het Libanese burgerconflict werd deze begraafplaats een demarkatielijn tussen vijandige gebieden en werden mijnen over het hele terrein begraven. Deze tragische geschiedenis liet diepe sporen in het landschap achter en maakte de plaats een stille getuige van de gevolgen van oorlog.