Phoenician port of Beirut, Archeologische vindplaats tussen Rue Allenby en Rue Foch, Beiroet, Libanon.

De fenische haven van Beiroet is een archeologische vindplaats met resten van een oud havencomplex gebouwd met grote zandsteenblokken. De opgegraven structuren tonen hoe deze plaats diende als belangrijk handelsknooppunt langs mediterrane zeehandelroutes.

De westelijke oever van de haven, op vindplaats BEY039, werd in 2000 opgegraven en gepubliceerd door Josette Elayi en Hala Sayegh, die haar dateerden in IJzertijd III en de Perzische periode. Twee Ottomaanse dokken uit de 19e eeuw werden even ten noorden blootgelegd, op vindplaatsen BEY018 en BEY019. Een andere vermeende haven, BEY194 in Mina al-Hosn, in 2011 ontdekt, werd op 27 juni 2012 gesloopt.

De site ligt tussen de Rue Allenby en de Rue Foch, en de aangrenzende wijk Mina al-Hosn dankt haar Arabische naam, „haven van het fort”, aan de haventraditie van de plek. De havenmuur bestond uit Ramleh-zandsteenblokken van ongeveer 60 bij 30 centimeter, gevoegd met grijze mortel, op grotere blokken van 100 bij 60 centimeter zonder mortel, een techniek uit de Fenicische periode D.

Het opgegraven areaal BEY039 ligt tussen de Rue Allenby en de Rue Foch, ongeveer 300 meter van de huidige kust, omdat de bronstijdkust vóór de kustverzanding verder landinwaarts lag. De onderzochte 3.000 vierkante meter vormde de westelijke oever van een noord-zuid georiënteerde haven. De aparte vindplaats perceel 1398 in Mina al-Hosn, achter Hotel Monroe, is op 27 juni 2012 gesloopt; daar is niets meer te zien.

De opgravingen onthullen meerdere constructiefasen met verschillende technieken, van droge steenplaatsing tot grijs mortelgebruik. Deze verscheidenheid in bouwmethoden documenteert afzonderlijke activiteitenperiodes en toont hoe ambachtelijke praktijken in de loop der tijd evolueerden.