Berytus, Antieke Romeinse stad in Beiroet, Libanon.

Berytus is een Romeinse kolonie waarvan de resten onder het huidige Beiroet in Libanon liggen. Bezoekers kunnen archeologische vindplaatsen verkennen met zuilen, thermen en fundamenten die onthullen hoe mensen in de oude nederzetting leefden.

De Romeinse keizer Augustus stichtte de kolonie in 15 v.Chr. en vestigde hier veteranen van het Derde en Vijfde Macedonische Legioen. De stad groeide uit tot een belangrijk centrum voor rechtsstudies en beïnvloedde later het wetboek van keizer Justinianus.

Latijn was de taal van het bestuur, het leger en de keizerlijke rechtspraak in een stad waar Grieken, Joden, Romeinen en Arabieren naast elkaar leefden. De rechtsschool wordt voor het eerst vermeld in het werk van Gregorius Thaumaturgus in 239 na Chr.; tot de leraren die er vermoedelijk doceerden behoren Gaius, Scaevola, Marcianus en Tryphoninus. Ze bleef actief tot de zesde eeuw, toen een aardbeving gevolgd door een tsunami Berytus op 9 juli 551 verwoestte.

De archeologische vindplaatsen liggen verspreid over het centrum van Beiroet en kunnen vaak worden gecombineerd met een wandeling door de stad. Sommige fundamenten zijn vrij toegankelijk in parken of tussen moderne gebouwen en bieden een directe blik op oude bouwmethoden.

De stad behield Latijn als hoofdtaal tot de vierde eeuw als enige plaats in de Syrisch-Fenicische regio die dit deed. Terwijl Grieks domineerde in naburige steden, bleef de Romeinse taal hier levend in het dagelijks leven en het bestuur.