Jeita Grotto, Kalksteen grottencomplex in District Keserwan, Libanon.

Jeita Grotto is een grottenstelsel in kalksteen in het district Keserwan, Libanon, dat zich ongeveer negen kilometer uitstrekt door ondergrondse kamers. Het complex verdeelt zich in een bovenste galerij met looppaden en een lager gedeelte dat per boot wordt verkend.

Reverend William Thomson, een Amerikaanse missionaris, drong in 1836 ongeveer 50 meter de lagere grot binnen en vuurde een schot af; de echo's overtuigden hem van de omvang van de holte. In 1873-74 bereikten de ingenieurs W.J. Maxwell en H.G. Huxley met reverend Daniel Bliss 1.060 meter, gestopt door de ondergrondse waterval Hell's Rapids. De lagere grot opende in 1958 voor het publiek; de bovenste galerijen, dat jaar ontdekt, in 1969.

De naam van de grot veranderde meerdere keren: eerst Nahr al-Kalb-grot, dan Djaita en Jehita, en uiteindelijk Jeita, dat kranten in 1927 breed overnamen. In het Aramees betekent Jeita „bruisend water”. In 1961 gaf Libanon een postzegel uit met de benedengrot; de afgebeelde roeier Maroun al-Hajj voer ook veertig jaar later nog bezoekers rond.

Rondleidingen brengen bezoekers eerst naar de bovenste grot, waar je te voet door verlichte gangen loopt, en vervolgens naar het lagere niveau, waar kleine bootjes over het water glijden. Een kabelbaan verbindt de ingang met de bovenste parkeerplaatsen, en een elektrische trein verkort de afstand tussen de twee grottendelen.

De ondergrondse rivier levert drinkwater aan meer dan een miljoen mensen in de omgeving en stroomt het hele jaar door de lagere grot. In de winter stijgt het waterpeil zo hoog dat de boottochten pauze nemen, terwijl de bovenste galerij open blijft.