Ust-Kamenogorsk Fortress, Militaire vesting bij de samenvloeiing van de Irtysh en Ulba rivieren, Kazachstan.

De Ust-Kamenogorsk Vesting is een stenen versterking aan de samenvloeiing van de rivieren Irtysh en Ulba die militaire kazernes, een ziekenhuis, opslagruimten en gevangenisfaciliteiten binnen haar defensieve omheiningsmuren huisveste. De resterende structuren onthullen nog steeds hoe deze verschillende functionele gebieden binnen de defensieve indeling waren ingedeeld.

In 1719 stuurde Peter I majoor Ivan Michailovitsj Licharev op zoek naar het goud van Jarkent; op 20 augustus 1720 gaf Licharev bij de monding van de Ulba opdracht verdedigingswerken aan te leggen bij de samenvloeiing van de Irtysj en de Ulba. Hij liet een garnizoen van 363 man achter onder luitenant-kolonel Stupin, terwijl ingenieur Letrange de bouw leidde. Na een brand in 1766 verving een groter stenen fort met wallen en grachten het houten bouwwerk; in 1804 werd het omgedoopt tot de stad Oest-Kamenogorsk.

De vesting gaf de stad haar naam: tot 1804 heette ze Oest-Kamennaja en toen bewoners eromheen huizen bouwden, werd ze omgedoopt tot Oest-Kamenogorsk. Na 1917 kreeg ze de bijnaam "Siberisch Sjlisselburg". Nikolaj Anov situeert meerdere hoofdstukken van zijn avonturenroman "De verdwenen broer" (1941) in de vesting.

Het fortterrein ligt in Oskemen bij de samenvloeiing van de Irtysj en de Oelba. De bewaarde aarden wal is te voet te volgen; direct erachter staat het huis van bewaring, aan de andere kant de Andreaskathedraal. De toegang loopt vanaf het stadscentrum en langs de wal is de grond oneffen.

Na de revolutie van 1917 kreeg de vesting de bijnaam "Siberisch Schlisselburg", een verwijzing naar de tsaristische gevangenis bij Sint-Petersburg. Resten van de wal staan nog in Oest-Kamenogorsk: direct achter de aarden wal ligt het huis van bewaring, aan de andere kant de Andrejevski-kathedraal.