Stele van Mesha, Archeologische inscriptie in Dhiban, Jordanië

De Mesha-stele is een monumentale plaat van donkere basaltsteen gevonden in de Jordaanse nederzetting Dhiban, nu ongeveer 100 cm hoog. Het bovenste gedeelte toont een afgeronde vorm, terwijl het voorvlak bedekt is met rijen oude tekens die ooit met een puntig gereedschap werden uitgehouwen.

De anglicaanse missionaris Frederick Augustus Klein vond de intacte basaltstenen stele in augustus 1868 in het antieke Dibon, het huidige Dhiban in Jordanië. In 1869 verhitte de stam Bani Hamida hem in een vuur, goot er koud water over en brak hem in stukken om overdracht aan Duitsland te verhinderen. Charles Clermont-Ganneau verzamelde de brokstukken en reconstrueerde een groot deel van de tekst met behulp van een eerder genomen afdruk. Het opschrift, gedateerd rond 840 v.Chr., werd besteld door koning Mesha van Moab.

De tekst is in het Moabitisch, een taal nauw verwant aan het bijbels Hebreeuws, geschreven in een Fenicisch-paleo-Hebreeuws alfabet waarin een punt de woorden en een verticale streep de zinnen scheidt. De stele is genoemd naar koning Mesha van Moab, die haar rond 840 v.Chr. liet maken om zijn opstand tegen Israël te beschrijven. De stele zelf staat in het Louvre in Parijs, niet in Dhiban, dus het opschrift is op de vindplaats niet te zien.

Het origineel wordt tentoongesteld in het Louvre in Parijs, terwijl replica's te zien zijn in verschillende Jordaanse musea, waaronder Madaba en Karak. Bezoekers moeten bedenken dat het stuk slechts ongeveer 60 cm breed is en in een vitrine staat, dus dichterbij komen helpt om de tekens te onderscheiden.

De steen werd in een vuur verhit en met koud water overgoten voordat hij werd stukgeslagen; de overgebleven fragmenten werden samengevoegd met behulp van een vlak voor de vernietiging gemaakte afdruk van papier-maché. Die afdruk werd in zeven stukken gescheurd toen de drager ervan op de vlucht sloeg voor een aanval van bedoeïenen.