Eremo francescano, Franciscaanse kluizenarij op de Monteluco-heuvel, Italië.
Het Eremo francescano is een kloostercomplex gelegen op een berghelling op ongeveer 800 meter hoogte, met meerdere kapellen, een centrale binnenplaats met waterput en dik stenen muren. De verschillende gebouwen zijn verbonden door smalle paden en laten de eenvoudige bouwstijl zien die typisch is voor dergelijke heremitagevestigingen.
Syrische kluizenaars stichtten de eerste religieuze nederzetting op deze plaats tijdens de 5e eeuw, lang voordat Franciscus van Assisi in 1218 aankwam. Zijn bezoek markeerde een keerpunt en leidde ertoe dat de berg een belangrijk centrum van de franciscaanse beweging werd.
De bronnen verklaren de naam Monteluco niet, maar het heilige bos en de natuurlijke grotten van de berg werden al in de vroegchristelijke tijd door kluizenaars bezocht. In 1218 ontving Franciscus van Assisi van de benedictijnen van San Giuliano een kleine kapel gewijd aan de heilige Catharina van Alexandrië en bouwde cellen van steeneikentakken, wilgentenen, modder en kalk. Paoluccio Trinci, die hier in 1391 stierf, ligt in het klooster begraven; zijn lichaam werd bij het Jubeljaar 2000 plechtig teruggebracht.
De plaats is vrij afgelegen en vereist enige lichamelijke inspanning om de oplopende paden te lopen, vooral bij het beklimmen vanuit Spoleto hieronder. Bezoekers moeten geschikt voetwerk dragen en bereid zijn op winderige en koele omstandigheden op de top, zelfs op warme dagen in de stad.
De cellen van de kluis werden door Franciscus en zijn metgezellen gebouwd van takken van steeneik, vlechtwerk, modder en kalk en vormden de eerste kern van het verblijf. In 1556 verbleef Michelangelo, toen ruim tachtig, er kort om op krachten te komen, zoals hij op 18 december 1556 aan Vasari schreef.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 94.676 bijdragers wereldwijd.